Als ik een korte rondgang maak langs de lijsttrekkers van de diverse partijen dan kom ik tot de volgende conclusie:
- Balkenende: saai, besluiteloos
- Bos: visieloos en onbeholpen
- Wilders: compromisloos en niet realistisch
- Rutte: weinig visie, veel klachten maar weinig alternatieven
- Pechtold: veel woorden, weinig concreets, beter in het debat dan in de beslissing
- Halsema: na jarenlang verliezen met groen-links definitief ongeschikt bevonden voor de politiek
- Kant: nee / tegen is niet het antwoord op elke vraag.
- Rouvoet: gefaald op een excuusministerie

Nu lijkt het misschien een optie om kandidaten buiten de lijsttrekkers te gaan zoeken. Ook daar heb ik naar proberen te kijken maar nog geen echte figuur kunnen vinden die boven alle partijen staat en die ons land weer vorm kan geven. Iemand die beslissingen durft te nemen en in een lastige tijd, lastig te verdedigen beleid durft door te zetten. De kandidaten die wel eens genoemd worden heb ik hieronder onder de loep genomen.

Allereerst is daar Job Cohen. Bij PvdA ooit genoemd als mogelijk premier. In Amsterdam echter door de mand gevallen door besluiteloos om te gaan met problemen in onder andere Bos en Lommer. De standaard oplossing die Cohen biedt voor alle problemen is praten, praten, nog een praten en als dat niet helpt gaan we pamperen. Een stevige aanpak lijkt hem volledig vreemd te zijn.

Een tweede grote manco van Job Cohen is het overzicht dat hij heeft. Al jarenlang laat hij een dossier als de noord-zuid lijn gierend uit de klauwen lopen. Kosten worden overschreden, wethouders liegen en draaien tegenover de gemeenteraad en Job laat het allemaal gebeuren. Geen enkel moment heb je het gevoel dat de man ook maar enigszins de regie heeft over wat er gebeurt in de stad. De wereld om hem heen kan vergaan maar Job is en blijft optimistisch. Met praten met mensen en het vergoeilijken van gedrag wordt ieder probleem ontkend net zolang tot er geen problemen meer zijn. Hiermee heeft Job Cohen zich wat mij betreft compleet  ongeschikt gemaakt om ooit premier van dit land te worden. Een meer Rotterdamse aanpak “geen woorden maar daden” is intussen meer op z’n plaats.

Een tweede kandidate die de laatste maanden veelvuldig naar voren kwam is Neelie Kroes. Zij heeft in haar functie als europees commissaris voor mededinging een heel goede job gedaan. Internationaal staat zij hoog aangeschreven en ze is als geen ander bedreven in elke laag van de politiek. Het door haar gevoerde beleid van de afgelopen jaren heeft haar boven de partijen geplaatst en het respect opgeleverd van diverse politieke stromingen. Tot zover dus een ideale kandidaat. Er zijn echter ook nadelen.

Het belangrijkste manco aan Kroes is waarschijnlijk dat zodra ze op de voorgrond komt, komt alle historie met bonnetjes van haar ex-echtgenoot Bram Peper, de TCR affaire en haar vermeende connecties Jan-Dirk Paalberg weer naar boven. Op zich allemaal prima uit te leggen en te verdedigen maar het zal een lastige start worden. Daarnaast heeft Kroes diverse malen aangegeven de functie niet te ambieren en hierin kwam zij iets oprechter over dan Balkenende die hetzelfde probeerde na zijn mislukte poging om europees president te worden.

Wordt het dan misschien eens tijd om buiten de normale vijver te gaan vissen en iemand te zoeken die het vak van premier kan uitoefenen terwijl hij of zij geen directe binding met een politieke partij heeft? Wie zou dit dan moeten zijn en wat zou het vak van premier de moeite waard moeten maken om deze persoon zijn huidige functie vaarwel te doen zeggen. Ik vrees dat we tot het antwoord op deze vragen gevonden is, we met Balkenende nog steeds de minst slechte kandidaat te pakken hebben.

Na enkele relatief rustige weken, lijkt het weer te rommelen in Israël. De bloedige strijd zal binnenkort zonder twijfel een vervolg kennen. En terwijl Israëlische raketten in de Palestijnse gebieden vele honderden burgerslachtoffers maken, kijkt de wereld toe zonder in te grijpen. De kritiek afkomstig uit voornamelijk linkerhoek slaat kapot tegen de muur van oorverdovend zwijgen van de conservatieve christenen. Hier en daar mort men over de onschuldige doden, maar dat is slechts voor de vorm. Israël kan wat hen betreft doen wat het wil.

In het debat rondom Israël en de Palestijnen, kiezen christenen – en moslims, wat dat betreft – niet zozeer partij op basis van etnische of morele beginselen, maar op basis van religieuze. En dat is iets dat wat mij betreft nog te weinig expliciet wordt gemaakt.

In Amerika zijn het de conservatieve christenen die aangeven dat Israël in zijn recht staat om de Palestijnse ‘terroristen’ af te slachten² En in Nederland knijpen de CU en SGP (en wat minder expliciet het CDA) een oogje toe als er weer beelden voorbij komen van uiteengereten Palestijnse kinderen. Waarom? Israël is het ‘Heilige Land’ en de Joden het ‘uitverkoren volk’. Dat staat in de bijbel. Handen af, dus.

Het laat wederom zien waarom religieus geïnspireerde politiek niet werkt: het beleid wordt bepaald vanuit veronderstellingen die zelf nooit en te nimmer ter discussie worden gesteld – en die dus nooit een ‘morele update’ kunnen krijgen – en die alleen aanvaard worden door deze specifieke groep gelovigen.

Midden-Oostenspecialist Bertus Hendriks in BN De Stem: ‘De groep die de bijbel als politieke handleiding neemt (zoals Christenen voor Israël, ChristenUnie en SGP) is niet zo groot, maar wel invloedrijk (…) Maar wie meent dat een heilig boek een argument kan zijn voor politieke aanspraken, heeft een probleem als tegenover hem iemand komt te staan die met een ander heilig boek tot een andere conclusie komt. In de Koran staat immers dat Jeruzalem de op twee na heiligste plaats is voor moslims. Waarom zou zijn heilige boek minder belangrijk zijn dan het jouwe?’

Zolang er niet gezocht wordt naar universele beginselen, naar menselijke beginselen, zal de dialoog spaak blijven lopen en de strijd blijven woeden. Dit is iets wat mij betreft de christelijke en islamitische beleidmakers aangerekend mag worden³. Alleen als we de menselijke verlangens en de behoeftes als uitgangspunt nemen, oog hebben voor het menselijk lijden, en als we superioriteit op basis van zogenaamde heilige geschriften laten varen, is er hoop voor de Joden en Palestijnen.

Voetnoten:

1. Doelstelling van de militante (check deze folder maar eens) stichting Christenen voor Israël: ‘Stichting Christenen voor Israël stelt zich ten doel om christenen in Nederland en wereldwijd bewust te maken van de betekenis van het Joodse volk in Gods handelen met deze wereld. Haar boodschap naar de kerken is dat de gemeente van Jezus Christus niet in de plaats van Israël is gekomen, maar dat er nog verschillende belangrijke beloften voor Israël in de nabije toekomst zullen worden vervuld. We geven betrouwbare informatie over het land, het volk en de staat van Israël. Wij roepen christenen op solidair met Israël te zijn en wijzen elke vorm van antisemitisme af. Hierbij gaan we uit van het gezag en de betrouwbaarheid van de Bijbel als Gods Woord. Christenen voor Israël steunt Israël metterdaad en is werkzaam in Nederlandse kerken en gemeenten.’
2. ‘Douglas J. Feith is een van de belangrijkste functionarissen in het Pentagon: assistent-onderminister voor beleid. Hij stelde in National Interest dat het Volkerenbondmandaat aan de Joden onherroepbare rechten gaf op de West Bank. In 1997 in A Strategy for Israël riep Feith Israël op om “de gebieden onder controle van de Palestijnse Autoriteit” opnieuw te bezetten, ook al zou “de prijs in bloed” hoog zijn.’ Erger gesteld is het met de zogenaamde ‘Armageddon lobby’, die binnen de Republikeinse partij aanzienlijke macht heeft. Deze lobby predikt de letterlijke eindtijd zoals deze in de bijbel beschreven wordt – behalve dan dat deze ook met bommen gebracht kan worden – en dat deze in het Heilige Land zal afspelen.
3. ‘Godsdienst kan een mens stekeblind en wreed maken, juist door de gehoorzaamheid’ (Guus Kuijer in zijn Hoe een klein rotgodje God vermoordde)

Waarom is onze wetverstrekker tegenwoordig zo fel op roken? Ik weet nog hoe Klink meteen na zijn aanstelling verkondigde dat hij het roken hard zou aanpakken. Het doet me een beetje denken aan de inval in Irak, iets doen zonder na te denken over de gevolgen. En Klink heeft sociologie gestudeerd, dus hij zou met zijn behaalde doctoraal beter moeten weten dacht ik zo. Omdat ik de zendingsdrang van de heer Klink wel interessant vond, besloot ik eens te kijken waar de heer Klink woonde, en hij blijkt in het dorpje Stellendam te zijn opgegroeid, in de gemeente Goedereede in Zeeland.

Het blijkt dat deze gemeente nogal in den Heere is, en dat heeft zijn weerslag op de zetelverdeling van deze gemeente.

Klink, Rouvoet en Balkenende is het Gereformeerde zendelingsdrietal dat ons wil laten zien hoe het hoort. Alles wat het leven aangenamer maakt wordt aan de kaak gesteld, niet alleen het roken, maar ook paddo’s, wiet, seks, wat er op de tv is, abortus en zelfs de vrijheid van meningsuiting. Het Cristelijke vingertje viert hoogtij.

Ik heb ooit gerookt, ongeveer een pakje zware shag per dag, en ze smaakten allemaal even goed. De rokers van nu zijn de klos. Over het algemeen passen de rokers zich goed aan aan de normen van nu, maar niet meer roken in je stamcafé?

Dan maar thuis voor de buis voetbal kijken met een paar vrienden, een kratje pils en je rookgerei. En binnenkort maar eens kijken of er in de buurt een ruimte is waar de oude stamgasten gezellig bij elkaar kunnen zitten in het weekeinde. Oftewel op zoek naar een illegaal kroegje. In de normale cafés wordt dan niet meer gerookt, ze zijn er immers niet meer. Goed gedaan Ab! En de voormalige kroegbaas verdient zwart tapgeld in zijn ondergrondse rookkamergelegenheid, terwijl hij daarnaast een uitkering trekt.

Opdringen
Er is op zich niet veel mis met deze opvattingen, want ik kan me prima een samenleving inbeelden waarin deze groep mensen gewoon past. Het probleem is alleen dat christenen daar anders over denken. Zij willen de wereld aan hun oordelen aanpassen. Er wordt geen rekening mee gehouden dat andere mensen andere morele overtuigingen hebben, die niet per definitie slecht zijn. Als iemand doden als moreel juist ziet, kan ik begrijpen waarom je dat wilt verbieden, omdat dit botst met belangen van de maatschappij. Maar waarom zou je onschadelijke idealen van andersdenkenden willen wegmoffelen? Wordt een christen er door benadeeld als ik drugs gebruik of homoseksueel ben?

Christenunie
De Nederlandse politiek kent de volgende partijen die aan bovenstaande beschrijving voldoen: CDA, Christenunie en SGP (samen goed voor 49 zetels in de Tweede Kamer). Ik wil vooral mijn pijlen richten op de Christenunie, omdat deze dankzij huidige coalitie – die bestaat uit PvdA, CDA en Christenunie – te veel invloed heeft in de politiek. De Christenunie heeft 6 zetels in de Tweede Kamer en vertegenwoordigt hiermee slechts 4% van het volk. Toch heeft zij plaats kunnen nemen in de coalitie, omdat CDA en PvdA samen geen meerderheid vormen. PvdA en CDA hadden hier waarschijnlijk geen zin in, zeker niet vanwege de extreemchristelijke moraal, maar het was nou eenmaal nodig om zelf aan de macht te komen. De Christenunie hapt natuurlijk niet zomaar, er is vast en zeker wel afgesproken dat de PvdA en het CDA de Christenunie zullen steunen om een paar extreemchristelijke wetsvoorstellen erdoorheen te rammen in de volksvertegenwoordiging.

Drugs
Wat is het gevolg? Minister Rouvoet heeft duidelijk iets teveel naar Mr. Mackey geluisterd: drugs are bad, mkay? Drugs zijn de meest pure verschijningen van de duivel zal de gemiddelde christen denken en hierdoor is de recente kruistocht tegen drugs gerechtvaardigd. Veel drugs zijn redelijk onschuldig (vooral de softdrugs) en naar mijn mening ook redelijk ondefineerbaar. Is caffeïne een drug? En theobromine (chocolade), nicotine of acetylsalicylzuur? Vind ik niet. Maar marihuana wel? En alcohol is wel geheel geaccepteerd, terwijl dat duidelijk een harddrug is. Ik zie geen duidelijke reden om het ene toe te staan en het andere te verbieden. Ik denk dat de gevolgen van alcohol en nicotine vele malen groter zijn dan van marihuana. Toch moet de laatste er aan geloven. De Christenunie wil een totaalverbod op alle drugs. Tot het zo ver is, zou de leeftijdsgrens van 18 naar 21 jaar moeten worden opgehoogd. Deze week is een stap in de ‘goede’ richting gezet met het verbod op paddo’s, naar aanleiding van een incident waarbij een 17-jarig frans meisje (toerist) om het leven kwam. Ik pleit hierbij dus ook voor een verbod op autorijden (pas reed er een Engelsman links op de weg in Nederland) en ook voor een verbod op bananen (ik ben ooit over een bananenschil uitgegleden en heb hierbij mijn enkel verstuikt).

Betutteling
Dit wordt betutteling genoemd. Christenen vinden drugs slecht, dus mag niemand ze gebruiken. Het lijkt op een frustratie die op anderen wordt geprojecteerd: wij (christenen) mogen niet genieten van drugs, dus niemand mag het. En diezelfde redenering wordt doorgetrokken naar andere zaken die in een fatsoenlijke maatschappij geaccepteerd zijn: homoseksualiteit vinden wij slecht, dus moet het de kop worden ingedrukt. Daarnaast vinden wij popmuziek ongepast, dus moet dat verboden worden. Een losbandig seksleven vinden wij slecht, dus zou niemand dat moeten hebben. Realiseer je dat het christendom met de bekrompen seksuele moraal meer doden veroorzaakt dan een gemiddelde genocide, door het verbieden van condooms. Het gezin is volgens ons de enige juiste samenlevingsvorm, dus moet iedereen daarin gestimuleerd worden en moet het gepromoot worden. Wij willen niet vloeken, dus mag niemand dat doen. Onlangs werd artikel 147 (verbod op godslastering) geschrapt uit het wetboek, wat als teleurstelling voor de christelijke partijen werd gepresenteerd. Echter, in ruil hiervoor wordt godslastering nu ondergebracht in artikel 137c (verbod op belediging op grond van ras, geaardheid, etcetera), waardoor religie nu gelijk staat aan bijvoorbeeld ras. Dat vind ik een erg enge gedachte. Bovendien staan de christenen tegenwoordig boven de grondwet: op christelijke scholen is discriminatie op grond van religie toegestaan. Een van de ergste standpunten van de christenen vind ik de afkeer van euthanasie. Dat vinden christenen slecht, dus zou de hele maatschappij zich daar op aan moeten passen. Hetzelfde liedje voor abortus.

Sekte
De Christenunie weet wat goed voor u is. U hoeft niet zelf na te denken of proefondervindelijk te ontdekken wat u wel en niet kunt doen in dit leven, de Christenunie denkt wel voor u na, zoals in een sekte. Dit is heel erg fout. De christelijke partijen moeten ophouden met het opleggen van ‘de’ morele waarheid. Begrijp mij niet verkeerd: ik ben absoluut geen tegenstander van het christendom of een andere religie, ik vind het een goede zaak dat de mensheid zoiets als religies heeft uit uitgevonden. De toepassing is echter heel fout. Ieder mens heeft zijn idealen, laat hem hierin zoveel mogelijk vrij – zolang het niet hard botst met belangen die voor ieder mens gelden. Ook ik heb idealen – die een zeker schrijfster op werkschuwtuig regelmatig gebruikt om mee te grappen – , maar ik leef ze zelf na en leg ze niet aan anderen op, laat staan dat ik mijn idealen als de universeel juiste idealen beschouw en andere idealen zou willen verbieden.

En terecht. Wat een waanzin om kinderen die, twintig jaar na dato, kampen met schildklier aandoeningen voor twee maanden 3000 kilometer te verkassen. Waar ze de taal niet verstaan en dus niet kunnen communiceren en zonder hun familie twee maanden moeten leven in een compleet andere cultuur. De Nederlandse organisatie die deze logeerpartijtjes organiseert, is begin jaren negentig ontstaan toen een rabijn contact zocht met de meest enge, fundamentalistische man die ons land rijk is; Dhr Dorenbosch, oprichter van schreeuw om leven. Deze organisatie, die zich met name bezig houdt met de verbeten strijd tegen abortus en euthanasie, is verder bekend van ellenlange bidstonden tegen porno, ongevraagde opvang van feestvierende muziekevenement-bezoekers en die nog steeds werkelijk zelf gelooft dat homoseksualiteit een ziekte is (die je kunt genezen). En die het bovendien vast erg prettig vindt dat die bleke radioactieve kids meteen even paar vertaalde Bijbelteksten meekrijgen om, al gaan ze binnen een paar jaar dood, ze in ieder geval nog even flink te gebruiken om het eigen gedachtengoed op te dringen. Gaat ze vast gemakkelijker af dan hun strijd tegen de verseksualisering van de maatschappij…

Hulp is altijd goed wat mij betreft. Zelfs als je het inzet om jezelf eens lekker goed voor de dag te laten komen en voor een deel denk ik dat het misschien niet uit maakt als de motieven niet altijd onbaatzuchtig zijn; hulp is tenslotte hulp. Maar moreel mag er wat mij betreft een grens zijn aan deze zelfbevredigende activiteiten. Totdat ik lees dat Johan van Dongen; coördinator van het landelijk Platform Hulp Tsjernobyl het zeer telleurstellend vindt dat gastouders in Nederland nu vergeefs zitten te wachten op zieke kinderen uit Wit-Rusland. Met deze opmerking bevestigt hij in een keer mijn vermoeden. Hopelijk ziet CDA-kamerlid Pieter Omtzigt af van zijn bemoeienis met het weigeren van de visa. Beter zou hij zich druk maken over dit soort organisaties en hun motieven. En hopelijk geneest ook ooit Dhr L.P. Dorenbosch (035-6244352 of 06-51199125) van zijn kwalijke ideeën over goede daden en gaat hij zich in plaats van die ellenlange bidstonden als de donder druk maken hoe hij al die huidige gastouders, die zo heel erg van hun naasten houden, wat geld gaat laten storten naar hulporganisaties die de kinderen in Tsjernobyl wél op een constructieve manier helpen. In hun eigen land, cultuur, leefomgeving, maar vooral bij de mensen van wie ze houden!