6 september 2009
Wie zijn die boe-roepers?
Je ziet ze steeds vaker opduiken in allerlei reportages, achtergrondartikelen en internet fora, de boe-roeper. Het recht op demonstreren is al behoorlijk oud maar toch heb ik de indruk dat het vroeger een stuk gematigder / minder was. Een greep uit het nieuws van de afgelopen tijd geeft me gelijk:
De Westerschelde bijvoorbeeld. De gesprekken zijn gevoerd, de verdragen zijn getekend maar toch is er nog steeds een clubje mensen dan verongelijkt in een hoekje heel hard boe staat te roepen. Wat bezielt deze mensen? Waarom staan ze er? Wie zijn ze? Snappen ze niet dat internationale verdragen ook iets betekenen en dat de wereld groter is dan hun erf?
Een ander mooi voorbeeld zijn protesten bij DSB. Veel mensen voelen zich opgelicht door DSB omdat ze een lening hebben afgesloten tegen voor hen onduidelijke voorwaarden. Vaak wilden deze mensen natuurlijk wat groter / luxer wonen en een iets grotere broek aantrekken dan financieel mogelijk was. Met dollartekens in de ogen werden ze naar Wognum gelokt en nu zitten ze met een torenhoge schuld. Wat bezielt deze mensen? Waarom staan ze er? Wie zijn ze? Snappen ze niet dat DSB ook een bedrijf is met winstoogmerk?
Nog een voorbeeldje zomaar uit het nieuws. Mensen storen zich aan de Japanse vlag. De Japanse voetbalsupporters hadden een vlaggetje opgehangen en vlag?
Ik zou zo nog een tijdje door kunnen gaan met allerhande voorbeelden maar ik denk dat mijn punt wel duidelijk is. Er zijn teveel boe-roepers die er om uiteenlopende redenen een hobby van gemaakt hebben om ergens (en boeit niet wat zo lijkt het) tegen te zijn. Mijn advies aan dit gepeupel? Gaat eens aan het werk! Klagers hebben nog nooit iets toegevoegd aan de maatschappij en met verongelijkt in een hoekje staan roepen dat je gelijk hebt breng je daar ook geen verandering. Jullie zijn gewoon een zielig stelletje betweters dat zich duidelijk niet realiseert dat de weg naar de toekomst niet wordt geplaveid door klagen maar door de schouders eronder te zetten.
Deze keer (zondag 6 september 2009) geheel verzorgd door John.
Op 6 september 2009 om 12:24 zei Marianne :
Nou john, je stukje getuigt niet bepaald van een sterk empathisch vermogen.
Er is vast lang geleden een verdrag getekend over de westerschelde, maar in hoeverre bekend was voor de omwonenden wat de plannen daarover waren, daarvan weet ik het fijne niet. Het moge duidelijk zijn dat niet iedereen het fijn vindt als zijn leefomgeving onder water gezet wordt. Wel is het inderdaad zo dat dit gebruikt wordt als excuus om daar eens flink mee te treuzelen. Dat is echter een manco van de politiek, zowel op gemeentelijk als regionaal en landelijk niveau en niet van de reactie van de betrokkenen.
Klagen over DSB is ook tot op zekere hoogte wel terecht. Hypotheekverkopers kunnen wel degelijk foute voorstellingen geven over een bepaald financieel product. Dat niet alle mensen sowieso genoeg zicht hebben op de gang van zaken rond een hypotheek, betekent niet dat iedereen onterecht klaagt.
Protesteren gebeurt tegenwoordig juist veel minder vaak dan enkele decennia geleden. Denk bv. eens aan de Vietnamoorlogprotesten of de antikernenergiedemonstraties. De enkele boe-roepers van nu vallen daarbij echt in het niet.
Klagen kan juist heel nuttig en productief zijn, als dit tenminste constructief gebeurt en er wordt aangezet tot verandering. In het geval van de Westerschelde uitdieping en het DSB fiasco veel meer nog dan jouw stukje.
Op 6 september 2009 om 13:12 zei Bootvis :
Klagen over klagen is dan ook niet productief natuurlijk.
Die Westerscheldeklagers moeten hun asociale muil houden en denken aan het zeer grote collectieve nut van uitdiepen.
Die DSB’ers leren lezen (en denken).
Klagen is niet per definitie slecht maar de eisen van veel klagers zijn simpelweg onhaalbaar of
http://www.youtube.com/watch?v=VNWmzwHCIRE
Op 6 september 2009 om 13:39 zei John :
@Marianne: Het probleem is dat deze mensen enkel constateren. Het grote huilen maar nooit komen met een oplossing. De westerschelde moet bijvoorbeeld uitgediept worden. Daar zijn verdragen over maar dat schijnt niet belangrijk te zijn. De jankerds die daar over staan te mokken weten dat ze geen poot hebben om op te staan maar vinden zelf wel dat ze ontzettend gelijk hebben.
De mensen die bij DSB geleend hebben daar geldt precies hetzelfde voor. Ze wilden zelf o zo graag voor een dubbeltje op de eerste rang zitten. Kennelijk missen ze zelfs het besef dat als de ene bank 6% rente moet rekenen, dat het dan onmogelijk is dat een andere bank het voor 2% kan. Iedereen kan het op z’n klompen aan voelen komen maar een klein groepje staat nu verongelijkt in een hoekje te huilen dat ze gelijk hebben.
Als deze mensen in plaats van in een hoekje huilen eens dezelfde energie zouden stoppen in het vooruit helpen van dit land, denk ik dat we veel verder zouden komen. Verongelijkt blijven mokken dat je gelijk hebt, daar help je niemand mee (zelfs jezelf niet)
Op 7 september 2009 om 15:28 zei Johan :
Beetje een onduidelijk artikel dat niet echt voor mij bewijst dat de boe-roepers er vroeger niet waren. Wat dacht je dan van bijv. de antikernenergiebeweging in de jaren 70 en 80, en de antimilitaristen?
Er wordt bij dit artikel ook een plaatje gebruikt van een demonstratie tegen het uitzettingsbeleid terwijl dit een totaal andere groep mensen is dan de gevestigde milieubewegingen die protesteren tegen het uitdiepen van de Westerschelde en mensen die gedupeerd zijn door de DSB.
Demonstraties tegen het uitzettingsbeleid worden vaak georganiseerd door buitenparlementair links, commentaar tegen het uitdiepen komt van de gevestigde milieubewegingen en het gezeik over de DSB komt van ontevreden consumenten. Deze kan je echt niet op een hoop gooien en het allemaal even simpel “boe-roepers” noemen.