22 april 2009
Voetbal, maatschappelijk nut?
Op zich is voetbal best een leuk spelletje, maar je mag best weten dat ik een hekel heb aan professioneel voetbal. Ik vind de spelers overbetaald en daarbij nog eens nutteloos, de trainers praten volgens mij maar wat en de supporters vind ik al helemaal suf volk. Waarom ik dit allemaal vind wist ik echter tot voor kort niet…
Nu zat ik een tijdje geleden met iemand te praten over voetbal, nou ja, eigenlijk ging het over professionele pokerspelers waarvan ik zei dat ze niet bepaald nuttig bezig waren, net als voetballers. — “Behalve dan dat voetballers nog maatschappelijk nut hebben,” was het antwoord. Daar kon ik me niet in vinden. Het gesprek werd grimmiger en ik liet me maar aanleunen dat het feit dat er zoveel mensen een leuke avond hebben zwaarder weegt dat alle negatieve effecten, waarvan ik alleen vandalisme kon noemen.
Dit gesprek heeft me aan het denken gezet… Natuurlijk is het een sterk argument, maar ergens klopt er iets niet. Je moet ten eerste maar aannemen dat vermaak iets is wat je wilt stimuleren, er zijn genoeg vormen van vermaak waar wat negatieve kanten aanzitten. Neem nu drinken, dat is best vermakelijk maar het wordt niet gestimuleerd. Waarom zou je het kijken naar spelletjes dan wel stimuleren?
Nu zou je kunnen zeggen: “Wordt het wel gestimuleerd?”. Het antwoord daarop is overwegend ja. Ten eerste krijgen veel voetbalclubs subsidie, maar kijk ook eens naar de indirecte steun; er zijn meer agenten op de been tijdens een wedstrijd. Deze agenten worden volgens mij niet betaald door de supporters, maar door ons allemaal. Ook is er overlast in de vorm van parkeergebrek, lawaai, troep op straat en ga zo maar door. Van alles wat hierboven is opgesomd kan je nog wel zeggen dat het niet opweegt tegen een “lekker avondje gezellig voetbal kijken”, en dat “ze” maar niet moeten zeuren. Daar komt nog bij dat ik geen notie heb van de mate van vermaak van een dergelijk spel, aangezien het me niet in het geringste kan boeien. Sporten is leuk, sport kijken vind ik zonde van mijn tijd, alhoewel iedereen natuurlijk vrij is om te doen en laten wat hij of zij wil. Daar gaat mijn betoog dus.
Groepsgedrag
Er is echter nog een argument dat ik zwaar vind wegen, en dat is dat dit soort gedrag tot groepsvorming leidt; het versterkt het wij/zij gevoel. Zeg maar een soort nationalisme in het klein. Dat dit ook de reden is van het samenklonteren van mensen lijkt me duidelijk; als het echt om het spel voetbal zou gaan, is het vreemd dat er in andere landen rond totaal andere spelen hetzelfde fenomeen plaatsvindt. Het gaat hem niet om het spel, het gaat om het feit dat er een groep is waar men bij kan horen en een andere groep waar men zich tegen af kan zetten. En ik geloof dat ik daarmee de kern van mijn ergernis heb gevonden. Als ik soms van die supporters zie, met schmink op hun gezicht en staan te roepen dat een ander land of een andere club niet deugt (en dan druk ik me nog eufemistisch uit), vraag ik me altijd af wat voor primitieve idiotie er boven is komen drijven bij deze mensen. Dit soort gedrag ergert me mateloos. Het doet me denken aan een troep apen, of nog minder ontwikkelde wezens die op hun instincten afgaan, in ieder geval niet op de ratio. Spreek je een van deze mensen individueel, dan is er niets aan het handje, maar in een groep zijn ze strontirritant. Het is ook niet voor niets dat er wel eens gezegd wordt dat het IQ van een persoon daalt (met een punt of 40) als hij of zij zich in een groep bevindt.
Jezelf eraan onttrekken kan ook lang niet altijd, tijdens een WK of EK bijvoorbeeld. De kroegen (en treinen) zitten vol met dat soort volk. Niet naar de kroeg gaan is natuurlijk een optie, maar dan heeft het voetbal op 2 fronten mijn avond verpest. Lekker maatschappelijk nut.
Dit alles gezegd hebbende is het in ieder geval duidelijk dat voetbal op mij als persoon zeker geen positieve invloed heeft. Zowel financieel als psychologisch gezien. Er zijn vast genoeg mensen die er net zo over denken als ik. Laten we deze groep vooral niet uit het oog verliezen als we het hebben over maatschappelijk nut van betaalde sporten.
Deze keer (woensdag 22 april 2009) geheel verzorgd door Jerry.
Op 23 april 2009 om 22:17 zei Frank :
Gelukkig is er dit jaar geen E- of WK (toch?). Blijft die rottig saaie Tour de France…
Op 24 april 2009 om 8:23 zei Bootvis :
Niet fucken met de Tour!
Op 24 april 2009 om 11:46 zei John :
Het vreemde is dat er alleen bij voetbal wordt geklaagd over de kosten die eraan verbonden zijn. Over de bedragen die in Nederland verkwist worden aan bijvoorbeeld politieinzet voor carnaval, de elfstedentocht, koninginnedag, etc. noch over de massale steun voor andere hobbies als amateurorkesten, musea en buurthuizen.
Voetbal is slechts 1 van de dingen waarvan een beperkt clubje vindt dat het gesteund / gesponsord moet worden en is echt niet uniek. Ik snap dan ook niet echt waarom hier altijd de legitimiteit van deze steun in twijfel getrokken moet worden.
Op 24 april 2009 om 12:36 zei Jerry :
Het was slechts een voorbeeld, maar ik vind dat dit inderdaad voor veel meer dingen geldt, carnaval voorop.
Op 25 april 2009 om 16:39 zei Frank :
Voetbal is extra erg omdat het een sport is met belachelijke grote teams (inclusief trainers etc) en dito ego’s. Nee, dan gewoon een Keniaan die blootvoets en zonder hoogtetraining en riant salaris gewoon een marathon in amper 2 uur loopt. Misschien een ouderwetse, olympische gedachte, maar dát is tenminste nog sport.
Op 29 april 2009 om 12:14 zei Ellen :
Vermakelijk stuk! Ik ben nog steeds bang voor voetbalsupporters nadat ze de wijk Ondiep kwamen bestormen toen ik daar woonde.