4 februari 2009
Uit naam van god
‘Het is nu hoog tijd om achter Israël te staan. De strijd rond Gaza is niet een strijd tussen Israël en Hamas, maar een strijd tussen de God van Israël en de god van de islam.’ (Christenen voor Israël)1
Na enkele relatief rustige weken, lijkt het weer te rommelen in Israël. De bloedige strijd zal binnenkort zonder twijfel een vervolg kennen. En terwijl Israëlische raketten in de Palestijnse gebieden vele honderden burgerslachtoffers maken, kijkt de wereld toe zonder in te grijpen. De kritiek afkomstig uit voornamelijk linkerhoek slaat kapot tegen de muur van oorverdovend zwijgen van de conservatieve christenen. Hier en daar mort men over de onschuldige doden, maar dat is slechts voor de vorm. Israël kan wat hen betreft doen wat het wil.
In het debat rondom Israël en de Palestijnen, kiezen christenen – en moslims, wat dat betreft – niet zozeer partij op basis van etnische of morele beginselen, maar op basis van religieuze. En dat is iets dat wat mij betreft nog te weinig expliciet wordt gemaakt.
In Amerika zijn het de conservatieve christenen die aangeven dat Israël in zijn recht staat om de Palestijnse ‘terroristen’ af te slachten2 En in Nederland knijpen de CU en SGP (en wat minder expliciet het CDA) een oogje toe als er weer beelden voorbij komen van uiteengereten Palestijnse kinderen. Waarom? Israël is het ‘Heilige Land’ en de Joden het ‘uitverkoren volk’. Dat staat in de bijbel. Handen af, dus.
Het laat wederom zien waarom religieus geïnspireerde politiek niet werkt: het beleid wordt bepaald vanuit veronderstellingen die zelf nooit en te nimmer ter discussie worden gesteld – en die dus nooit een ‘morele update’ kunnen krijgen – en die alleen aanvaard worden door deze specifieke groep gelovigen.
Midden-Oostenspecialist Bertus Hendriks in BN De Stem: ‘De groep die de bijbel als politieke handleiding neemt (zoals Christenen voor Israël, ChristenUnie en SGP) is niet zo groot, maar wel invloedrijk (…) Maar wie meent dat een heilig boek een argument kan zijn voor politieke aanspraken, heeft een probleem als tegenover hem iemand komt te staan die met een ander heilig boek tot een andere conclusie komt. In de Koran staat immers dat Jeruzalem de op twee na heiligste plaats is voor moslims. Waarom zou zijn heilige boek minder belangrijk zijn dan het jouwe?’
Zolang er niet gezocht wordt naar universele beginselen, naar menselijke beginselen, zal de dialoog spaak blijven lopen en de strijd blijven woeden. Dit is iets wat mij betreft de christelijke en islamitische beleidmakers aangerekend mag worden3. Alleen als we de menselijke verlangens en de behoeftes als uitgangspunt nemen, oog hebben voor het menselijk lijden, en als we superioriteit op basis van zogenaamde heilige geschriften laten varen, is er hoop voor de Joden en Palestijnen.
Voetnoten:
- Doelstelling van de militante (check deze folder maar eens) stichting Christenen voor Israël: ‘Stichting Christenen voor Israël stelt zich ten doel om christenen in Nederland en wereldwijd bewust te maken van de betekenis van het Joodse volk in Gods handelen met deze wereld. Haar boodschap naar de kerken is dat de gemeente van Jezus Christus niet in de plaats van Israël is gekomen, maar dat er nog verschillende belangrijke beloften voor Israël in de nabije toekomst zullen worden vervuld. We geven betrouwbare informatie over het land, het volk en de staat van Israël. Wij roepen christenen op solidair met Israël te zijn en wijzen elke vorm van antisemitisme af. Hierbij gaan we uit van het gezag en de betrouwbaarheid van de Bijbel als Gods Woord. Christenen voor Israël steunt Israël metterdaad en is werkzaam in Nederlandse kerken en gemeenten.’ [↩]
- ‘Douglas J. Feith is een van de belangrijkste functionarissen in het Pentagon: assistent-onderminister voor beleid. Hij stelde in National Interest dat het Volkerenbondmandaat aan de Joden onherroepbare rechten gaf op de West Bank. In 1997 in A Strategy for Israël riep Feith Israël op om “de gebieden onder controle van de Palestijnse Autoriteit” opnieuw te bezetten, ook al zou “de prijs in bloed” hoog zijn.’ Erger gesteld is het met de zogenaamde ‘Armageddon lobby’, die binnen de Republikeinse partij aanzienlijke macht heeft. Deze lobby predikt de letterlijke eindtijd zoals deze in de bijbel beschreven wordt – behalve dan dat deze ook met bommen gebracht kan worden – en dat deze in het Heilige Land zal afspelen. [↩]
- ‘Godsdienst kan een mens stekeblind en wreed maken, juist door de gehoorzaamheid’ (Guus Kuijer in zijn Hoe een klein rotgodje God vermoordde) [↩]
Deze keer (woensdag 4 februari 2009) geheel verzorgd door Ruben.
Op 4 februari 2009 om 16:35 zei Frank :
Allereerst welkom!
Een goed en diepgaand artikel! Voor mijn gevoel zijn we hard op weg terug naar de jaren vijftig, en niet alleen wat betreft dezelfde rare kapsels en dezelfde haast ziekelijke betutteling van burger door overheid. Deze gristenlijke overheid zou het liefst de scheiding van kerk en staat volledig ongedaan maken en terug gaan naar de middeleeuwen. En de PvdA vindt het prima, zolang de heren en de dames maar op het pluche mogen zitten. Hoe dit Kabinet omgaat met de Israel/Palestina kwestie is daar inderdaad meer dan exemplarisch voor. Bah.
Kijk jij trouwens ook zo uit naar de die anti-evolutiefolder?
Ben benieuwd of m’n brievenbussticker gaat werken 
Op 4 februari 2009 om 16:47 zei Ruben :
Thanks. Het loopt al storm met reacties, zie ik
En wat betreft die folder: ik ren elke keer als ik de brievenbus hoor als een gek naar beneden, maar helaas, nog geen folder. En hoewel ik de sticker-actie steun, heb ik ‘m zelf niet opgeplakt. Daarvoor wil ik die infantiele folder te graag fysiek hebben. Om er daarna onchristelijke dingen mee te doen.
Op 4 februari 2009 om 17:54 zei Bootvis :
Ben het oneens met de inhoud van het stukje en Frank. Het richt zich eerst op de vreselijke zaken die Israël doet en waarmee het weg komt om dat vervolgens als stok te gebruiken om christenen te slaan.
Eerste alinea: Het vallen van burgerslachtoffers is natuurlijk naar maar zo is oorlog (helaas). Geen woord over wat hiervan de oorzaak zou kunnen zijn en wat er aan de andere kant van de grens gebeurt. De twee politieke partijen die hebben verzocht tot het meeste diplomatieke druk zijn in Nederland de SP en Groen Links, ons christelijke kabinet heeft daar inderdaad net als met veel andere input van de oppositie weinig mee gedaan. Er wordt niet vermeld dat de meeste lidstaten van de EU erg weinig actie hebben ondernomen en niet elke lidstaat wordt geregeerd door een christelijk kabinet. Dus de hypothese dat het christelijk zijn van de regeringsleiders invloed heeft op de kritiek op Israël verdient dus nader onderzoek.
Tweede alinea: Dat is misschien wel zo (dat weet ik niet) maar kennelijk kunnen de christenen hierover wel consensus vinden met hun atheistische collega’s. Aangezien beide op dezelfde conclusie uitkomen is het moeilijk te zeggen wat religie van invloed is op deze conclusie.
Derde alinea: Velen vinden die beelden niet te vertrouwen, Hamas heeft er een handje van allerlei vreselijkheden in scene te zetten. Daarnaast laten veel vreselijkere beelden uit bijvoorbeeld Afrika de Westerse gemeenschap koud. De handen worden ook afgehouden van bijvoorbeeld Darfur.
Vierde alinea: De voor de schrijver wenselijke conclusies worden door geen enkele regering getrokken. Kennelijk blijken alle vormen van democratische politiek niet optimaal te zijn.
Zesde alinea: Het probleem is dat grote groepen mensen niet op zoek zijn naar universele beginselen maar daarvoor een door hun gekozen boek als uitgangspunt kiezen. Op de vraag in alinea 5 geven zij helaas een onbevredigend antwoord. Waarom je beweert dat het de schuld is van alle christenen en niet de christelijke beleidsmakerszal een typefoutje zijn. In mijn ogen zijn er op de middellange termijn vier praktisch mogelijke oplossingen: Uitroeiing van een van de twee volken, samen wonen in een grotere staat, een twee-staten-oplossing of een geheel nieuwe opdeling van het gebied.
Op 4 februari 2009 om 19:24 zei Ruben :
Is het ‘oorlog’ of ‘bezetting’? Ik neig naar het tweede. En de bezette ageert tegen de bezetter met stenen en zelfgemaakte explosieven. Israël slaat terug met cluster- en fosforbommen, en schuwt niet burgerslachtoffers te maken en slachtofferhulp te dwarsbomen. Ik vind het een beetje makkelijk dit weg te relativeren met de opmerking dat in oorlogen nu eenmaal slachtoffers vallen. In Israël gaat het om stelselmatige onderdrukking.
Overigens steun ik de oproep om van Israël een islamitische staat te maken vanzelfsprekend niet, en Hamas is alles behalve subtiel, maar feit is dat er nu talloze burgerslachtoffers vallen door de hand van Israël en dat men niet ingrijpt, vaak vanuit religieuze overwegingen. Ongetwijfeld grijpt Hamas de mogelijkheid met beide handen aan om de slachtofferrol op zich te nemen, en zijn ze daarin alles behalve netjes, maar dát er slachtoffers vallen op de meest afgrijselijke manieren valt niet te ontkennen.
Er zijn veel gelovigen in de wereld die hun geloof gespiegeld wensen te zien in de politiek. Prima. Maar dit brengt heel wat narigheden met zich mee en het stagneert vooruitgang (christenpolitiek probeert te beknotten, ook de levens van andersdenkenden, terwijl progressieve politiek juist vrijheden creëert waarin men zelf zijn leven kan inrichten). Religieuze beginselen blijven in het debat altijd buiten schot. Sterker nog: onze gelovige medemens wordt wettelijk beschermd en geniet dus een bevoorrechte positie als het gaat om het uitdragen en belijden van hun geloof. Je mág er niet eens over beginnen. Een debat is alleen mogelijk als we uitgaan van wat Cliteur noemt een ‘moreel Esperanto’, een taal die we allemaal verstaan, vrij van religieuze vooronderstellingen.
Een oplossing voor Israël is er op dit moment, in deze tijd en wereld niet, denk ik.
Op 4 februari 2009 om 21:06 zei Bootvis :
“bezet bn … 3 (ve gebied) door soldaten als machthebbers beheerd”. Ik neig toch naar het eerste. Gaza wordt hooguit bezet door Hamas. Die hebben de Palestijnen zelf gekozen. Daarnaast vind ik niet dat je kunt stellen dat Israel actief bezig met het dwarsbomen van slachtofferhulp. Dan zou er sowieso geen hulp komen, etc, etc. Maar goed deze discussie is al veel vaker gevoerd en ik heb niet de behoefte hem te herhalen.
De stelling dat Israel uit religieuze overwegingen niet terecht gewezen wordt is wat minder vaak herkauwd en onjuist. Heel veel seculiere overheden en organisaties wijzen Israel niet terecht of steunen haar zelfs. Andere veroordelen Israel misschien wel maar zijn niet consistent, je hoort ze nooit over bijvoorbeeld de westelijke sahara. Die hebben kennelijk een eigen agenda.
De derde alinea is een beetje off-topic maar: het is een democratie en wat de meerderheid wil wordt wet. Als twee derde de sharia in de grondwet wil, komt die in de grondwet. Een debat over dergelijke kwesties heeft denk ik ook helemaal geen zin, je kan het debat wel winnen maar die ander niet overtuigen. Als dat wel lukt spreken de debaters dezelfde taal.
Heb je een bron voor het gebruik van clusterbommen? Daar heb ik helemaal niets over gehoord maar daar zou ik me zomaar in kunnen vergissen.
Op 4 februari 2009 om 21:37 zei Frank :
@Bootvis: waarschijnlijk worden de recentelijk door Israel weer gebruikte ‘witte fosfor‘ bommen bedoeld, een ranzig verboden wapen dat een soort ongerichte vuurregen veroorzaakt.
Op 4 februari 2009 om 21:53 zei Bootvis :
Eerste regel link:
Israel is believed to be using controversial white phosphorus shells to screen its assault on the heavily populated Gaza Strip yesterday. The weapon, used by British and US forces in Iraq, can cause horrific burns but is not illegal if used as a smokescreen.
Niet verboden, wel smerig maar zeker geen clusterbom. Daarnaast noemde Ruben de fosforbom al
Op 4 februari 2009 om 21:59 zei Ruben :
Excuus, clusterbommen zijn door Israël tegen Libanon gebruikt, niet in de afgelopen paar weken in Gaza. My bad.
(neemt niet weg dat Israël geilt op vieze bommetjes)
Op 5 februari 2009 om 7:29 zei Mathijs :
@Bootvis: het gebruik van witte fosfor als wapen in door burgers bewoonde gebieden is zeker wel verboden.
Op 5 februari 2009 om 9:16 zei Bootvis :
@Mathijs: Het werd gebruikt als rookgordijn (niet als wapen) boven bewoond gebied en dat is inderdaad af te keuren. Daar zijn we het allemaal _wel_ over eens.
Op 5 februari 2009 om 9:46 zei Ruben :
@Bootvis: waar ‘we’ het dus niet over eens zijn, is dat het veelal religieuze – en geen morele of etnische – overwegingen zijn waarom christenen Israël niet terechtwijzen?
Op 5 februari 2009 om 10:44 zei Bootvis :
Dat geloof ik wel, dat was denk ik ook in een zin de strekking van je artikel.
En daar ben ik het dus niet mee eens omdat bijna niemand in de westerse wereld de moeite neemt Israel terecht te wijzen en degene die dat doen vaak alleen Israel terecht wijzen en over andere conflicten de kaken stijf op elkaar houden. Deze maken zich kennelijk alleen druk over Zionistisch onrecht, heel apart.
Wel of niet christelijk, de veroordeling blijft uit. Geloof lijkt dus geen factor te zijn in dit geval. Christenen zijn hierin dus niet hypocrieter, fouter, beter of meer of minder in hun gelijkstaand dan niet-christenen. Onzin dus om hen apart te nemen en te veroordelen.
Op 7 februari 2009 om 19:49 zei Ruben :
Er zullen ongetwijfeld meer redenen zijn waarom sommigen Israël niet terechtwijzen. Misschien de angst om voor antisemiet uitgemaakt te worden. Misschien iets anders. Of wie weet is het de invloed van conservatieven, bijvoorbeeld in een coalitie – zoals de PvdA steeds meer de bitch lijkt te worden van de CU en CDA.
Maar dat er ongelovigen zijn die Israël niet terechtwijzen ondergraaft mijn punt niet. Het enige wat ik zeg is dat het bij de conservatief gelovigen religieuze redenen zijn om Israël niet terecht te wijzen, en geen morele, etnische of andere.
Overigens is het mijn ervaring dat het hier in Nederland en in de VS toch echt de christenen zijn die Israël blijven steunen, en de meer progressieve partijen hun onvrede uiten over hoe het land huishoudt in de bezette gebieden.a
Op 7 februari 2009 om 22:04 zei Bootvis :
Tenzij jij elke Israël-steunende christen hebt gevraagd wat z’n beweegredenen zijn denk ik niet dat je dat kunt stellen.
Bush, volgens eigen zeggen een born again christian, bijvoorbeeld steunde inderdaad de VS en in het republikeinse kamp zijn er born-again-christian-eindtijd adepten die de staat Israel als een noodzakelijke voorwaarden zien voor het laatste oordeel. Daardoor zou je kort door de bocht kunnen concluderen dat alle christenen of in ieder geval een invloedrijk deel daarvan deze visie delen. Zo ook George W. Is dat dan dus de enige reden dat hij Israël steunde met geld en wapens?! Even denken, wat zouden er nog meer voor zaken kunnen spelen. Israël
ligt strategisch,
is een democratie,
kan overal in het MO lekker ingrijpen op momenten dat de VS dat politiek niet kan maken,
heeft een vrije markt waarin door de VS wordt geïnvesteerd en
de VS zien niet zoveel in een Arabisch Palestina.
Genoeg reden voor elke politicus om een pragmatische beslissing te nemen aangaande dit conflict. De beslissing om de kat uit de boom te kijken wordt vaker genomen: http://en.wikipedia.org/wiki/Ongoing_war
Waarom conservatief gelovigen geen acties zouden kunnen ondernemen op morele of pragmatische gronden is mij geheel onduidelijk. Misschien dat je dat kan toelichten.
In Nederland trouwens is het vooral de SP onder leiding van Harry ‘Intifada’ van Bommel en Anja ‘tunnelvisie’ Meulenbelt die zich heel druk maakt om over precies dit conflict (voor de ADD’ers onder u: http://en.wikipedia.org/wiki/Ongoing_war). De VVD en de PVV laten heel wat anders horen en dat zijn seculiere partijen in de oppositie.
Op 8 februari 2009 om 14:06 zei Frank :
@Bootvis: die eerste bewering vind ik nogal kort door de bocht. Als je zo redeneert kun je nooit iets zeggen, omdat het onmogelijk is om iedereen te vragen naar zijn/haar beweegredenen…
Op 8 februari 2009 om 14:18 zei Bootvis :
Dat is waar maar dit geval was het in ieder geval een overgeneralisatie.
Neem aan dat je het dus met de rest wel eens bent?
Op 8 februari 2009 om 14:43 zei Frank :
@Bootvis: Nouja, eens, eens. Maar je hebt helemaal gelijk dat er meer dan religieuze redenen (financieel, strategisch, etc) spelen om Israel op deze manier te handhaven. Maar goed, Ruben zei ook niet dat dat niet zo is.
Is het trouwens zo’n rare gedachte dat de Joden beter een grote lap Duitsland hadden kunnen krijgen na de oorlog?
Op 8 februari 2009 om 15:14 zei Ruben :
@bootvis: dude, ik zeg niet dat alle christenen zo denken, alleen wel dat er onder de conservatieven een niet te onderschatten groep is die het beleid ten aanzien van Israel fundeert in hun geloof. Mensen als Richard Perle, Paul Wolfowitz en Douglas Feith kun je niet gemakkelijk wegrelativeren. Dat zijn mensen met macht. En die beweging zie je dus ook in Nederland – tot mijn grote schrik.
Op 8 februari 2009 om 22:00 zei Bootvis :
Schrik maar niet te erg het witte huis is prima in staat tot gewetenloze daden zonder religieuze motieven. Die hebben niets met een weke pacifistenkliek als de onze.
“L’etat cest le homme sans consience” (et religion).
Mijn onbekend ik geloof een Franse minister van buitenlandse zaken.
Ik vind het nieuwe topique veel te lastig maar heeft daar niemand een mening?
Slaap zacht!
Op 17 mei 2009 om 13:21 zei Frank :
Omdat om een of andere duistere reden meer dan driekwart van alle comment-spam bij dit artikel geplaatst wordt, sluit ik de reacties hier, sorry.