29 januari 2010
TK&Q: Metaal
Dit is de derde editie van de serie Tussen Kunst en Quatsch, waarin we op werkschuwtuig elke laatste vrijdag van de maand vaag praten over ‘kunst’.
Onlangs was het vijfentwintig jaar geleden dat de AVRO begon met ‘Tussen kunst & kitsch’ waarvoor heel Nederland de zolder leeghaalde en de meest waardeloze troep liet taxeren. Oma’s po, opa’s urn, een schilderijtje van oom Johan, soms zat er een Rembrandt tussen die dan zogenaamd tussen het vuilnis was gevonden. Lichtelijk stoffig, maar voor een groot deel van Nederland vaste prik…
Enfin, als er iets is waar het televisieprogramma debet aan heeft is het wel de explosieve groei van het aantal salontafel connaisseurs. Iedereen heeft opeens verstand van kunst (”maar dan niet van dat moderne“) en wil dat op het genânte af overal tentoonspreiden. Iedereen heeft wel zo’n vader, moeder, oom of tante die op verjaardagen iedereen lastig valt met gebakken lucht verpakt als een enorme culture kennis.
Hoe moeilijk is het om vaag te praten over ‘kunst’? Hieronder een foto. Waar kijken we naar? Wat is de boodschap erachter? Welke technieken zijn gebruikt? Leef je uit!
Zie ook het onofficiële eerste deel van de WST reeks ‘Tussen Kunst en Quatsch’. Volgende keer jouw foto? Mail ‘m naar redactie apenstaart werkschuwtuig punt nl en wie weet…
Deze keer (vrijdag 29 januari 2010) geheel verzorgd door Frank.
Op 6 februari 2010 om 12:16 zei Marianne :
Wat we hier zien is een foto met op de voorgrond twee aan elkaar vastgeklonken metalen palen, met op de achtergrond een schamel verlicht stuk verstedelijkt gebied, zo onscherp dat er geen precieze details of directere aanwijzingen voor de locatie van het beeldwerk zijn waar te nemen.
De twee metalen palen, gehavend zoals je altijd wel ziet met dit soort industriële hulpmiddelen, staan van elkaar af en worden slechts bij elkaar gehouden door een ander, lichtgekleurder stuk metaal, in de vorm van een vlinderstrik, zoals voor een trouwerij. Bijna feestelijk zou je het kunnen noemen. Maar de strik zit slechts voor de helft om de twee palen heen, het is geen goede verbinding.
De donkere achtergrond, slechts zichtbaar gemaakt door een enkel vaal stuk verlichting, wijst duidelijk op een voorgevoel van een nare, onzekere toekomst, slechts bijeengehouden door enkele lichtpuntjes van halfwerkende lantaarnpalen.
Dit geheel van voor- en achtergrond doet denken dat de kunstenaar wil laten zien dat hij twijfels heeft over een aanstaand huwelijk. Hij zal dan vastgeklonken zitten, met de ander mee moeten gaan, maar hij twijfelt of de verbinding wel stevig genoeg is. Ook de enkele lichtpunten spreken boekdelen. Waarschijnlijk voelt de kunstenaar zich in het nauw gedreven door zijn toekomst. Misschien kan hij er nog aan ontsnappen, of weet hij zich over te geven aan de sleur van het huwelijk.
Op 6 februari 2010 om 18:22 zei John :
Met deze foto laat de kunstenaar overduidelijk zien dat hij in de kracht van het huwelijk gelooft. Zoals ook Marianne al heel treffend stelt verbeeldt de vlinderstrik het huwelijk. Het licht op de achtergrond symboliseert natuurlijk de hoop. De kunstenaar stelt duidelijk het huwelijk voorop en schetst het als de weg naar de verlichting.
Op 7 februari 2010 om 13:56 zei Keekstar :
Dit zijn twee benen van iemand die zojuist een avondje uit geweest en die in dronken toestand probeert zijn fietssleutels uit zijn jaszak te halen maar omdat ze haar handen vol heeft, heeft ze even haar tas tussen haar benen geklemd.. Haar tas, een modieus item met een grote strik erop is wat je hier ziet.. hmmhmm.
Op 8 februari 2010 om 20:38 zei Johan :
2 palen en een strik, homohuwelijk ?
Op 8 februari 2010 om 20:45 zei Frank :
Geen kunst, maar wetenschap. We kijken naar een extreem hoge resolutie foto waarmee, na eeuwen van onzekerheid eindelijk de structuur van de centromeer – vooral niet te verwarren met de centrosoom – is opgehelderd.. De ‘strik’ is de structuur, merk vooral op hoe eenvoudig deze hoog complexe moleculaire structuur eruit lijkt te zien, die tijdens het essentiële proces van mitose (en meiose) de zogehten zuster-chromatiden bij elkaar houdt tot ze op het juist moment hun wegen zullen scheiden en elk in een andere cel zullen belanden. Zonder wat anderen oneerbiedig een ‘strik’ noemen geen leven. Op de achtergrond zien we overigens andere – tot op heden volstrekt onbegrepen – moleculaire processen die zich voltrekken in de krochten van de nucleus.
Op 11 februari 2010 om 0:04 zei Keekstar :
Hmm ik vond mijn visie toch het orgineelst..
Op 11 februari 2010 om 16:24 zei Jurjen :
Die strik is gewoon de standaardkoppeling van de tijdelijke HERAS-hekken.
Erachter ligt een woning die onlangs is gesloopt. Volgens mij wordt er gewoon gezegd dat onze samenleving kapot gaat en we sluiten ons buiten van elke vorm van controle daarop.
Op 11 februari 2010 om 16:40 zei Frank :
, wat doe jij eigenlijk in Canada met zoveel Hollandse nuchterheid?
Op 11 februari 2010 om 22:30 zei Jurjen :
Proberen die Canadezen dat uit te leggen!