16 december 2009
Sneeuwruimen in Canada
Er valt nogal wat sneeuw hier in Canada, veel meer dan in Nederland, en zo nu en dan moet ik sneeuwruimen om mijn uitrit vrij te houden. (Zo nu en dan is dagelijks of nog vaker.) Mijn eerste keer was een enthousiast moment. Als een razende sneeuw opgooien met mijn nieuwe sneeuwschuiver, om 5 minuutjes later met een halve hernia voorzichtig mijn klus af te maken. Sneeuwruimen doe je langzaam en rustig aan, de hoeveelheid sneeuw in je schuiver hou je beperkt, desnoods koop je een kleinere sneeuwschuiver om jezelf in toom te houden. De draai die je lichtelijk gebogen tijdens de werkzaamheden maakt, doet het kraakbeen tussen je wervels ter plekke slijten.
Jezus wat een pijn, en natuurlijk niks aan je buren laten laten merken, die vriendelijk lachend, en uiterst kalm aan, op rugvriendelijke wijze hun uitrit onder handen nemen. En als je klaar bent, niet meer recht op kan lopen, terwijl de buren, die nog steeds op hun gemak, aan het ruimen zijn, met een van pijn vertrokken gezicht moe, maar voldaan een kopje koffie drinkt, hoor ik gerommel…
“Wat is dat voor geluid”? Vraag ik Paula terwijl ik een poging doe comfortabel te zitten. “Ik denk dat je zo weer moet sneeuwschuiven lieverd” wordt er vriendelijk glimlachend geantwoord. Ze kijkt me meewarig aan, vriendelijk, maar meewarig. Ik herken die blik, de buren keken ook net ook al zo… “Hoezo weer sneeuwschuiven lieverd”…? “De sneeuwploeg kwam net langs”, zegt Paula, verwijzend naar het gerommel, me met een lieve, medelijdend blik aankijkend.
De sneeuwploeg rijdt met een gangetje van ongeveer 50 kilometer per uur langs als er teveel sneeuw op de weg ligt. Raad waar het opspattende sneeuw onder andere terecht komt ? Vooral aan de zijkant van de weg, dus ook op de uitrit. De sneeuw van de ploeg is veel zwaarder dan gewone sneeuw, ook is het smerig van pekel en asfalt.
Ik fronste, dus ik moet wéér? Lichtelijk gebogen deed ik mijn jas weer aan, ging de kou in en pakte mijn schuiver. De buren keken mij, met de mij nu bekende, blik aan. Ze waren net aan de opgeworpen sneeuw van de sneeuwploeg toe. Ik keek eens goed naar hun manier van schuiven, zo nu en dan even leunend op de schuiver, maakten ze pijnlijk langzaam hun klus af. Ik ga weer aan het werk, mijn rug kraakt, de rest van mijn lijf protesteert. De buren aan beide kanten zijn eerder klaar dan ik. Terwijl ze naar binnen gaan groeten ze nog even vriendelijk.
Ik herken die blik…
Deze keer (woensdag 16 december 2009) geheel verzorgd door Johan.
Op 17 december 2009 om 18:38 zei John :
of je laat het lekker liggen? Ik zou in ieder geval niet een complete oprit gaan schoonmaken. Een smal doorgangetje om naar de weg te komen volstaat toch prima?
Op 17 december 2009 om 20:34 zei Johan :
Uitrit voor je auto is breder dan een smal padje.
Op 17 december 2009 om 22:02 zei John :
kijk ‘s je hebt de oplossing zelf aangedragen. Waarom sneeuwschuiven met de hand, doe ‘t met die auto
(je kunt ‘m vast wel aan de bumper knutselen).
Op 17 december 2009 om 22:51 zei Bootvis :
Patenteer dat
Op 17 december 2009 om 23:27 zei Johan :
Je ziet hier idd SUV’s rondrijden met schuiver.
Op 18 december 2009 om 1:38 zei Jurjen :
Gewoon de bus pakken!
(Daar kan de Connexxion/Veolia nog wat van leren!! Mietjes hier in NL…)
Wat betreft het ruimen: hadden ze daar niet een soort handgrasmaaier, maar dan om sneeuw naar de zijkant te lanceren?
Op 18 december 2009 om 2:42 zei Johan :
snowblowers, de goedkoopsten zijn rond de 600$
Op 18 december 2009 om 13:36 zei Jurjen :
Ouch, ik nu begrijp.
Gelukkig ligt ons appartement in Québec direct aan de straat en hebben we ook geen auto.
Op 27 januari 2010 om 23:57 zei Jurjen :
… en nu ik daar ben mocht ik toch nog 2 dagen op rij een uur ijsbikken onder al die sneeuw om ons hele pad (3 meter tot aan de straat) weer enigszins toonbaar te krijgen.
Op 28 januari 2010 om 9:01 zei Frank :
@Jurjen: Ben je al geëmigreerd of gewoon op vakantie/familiebezoek of zo?
Op 28 januari 2010 om 15:32 zei Jurjen :
Officieel heb ik nu de status “tijdelijk verblijf in het buitenland”. Speciaal visum voor jongeren die een jaartje buitenland willen doen en daarbij ook wat willen werken onderweg. Wat mijzelf betreft ben ik al geëmigreerd. Vorige week vrijdag ben ik overgevlogen.
Op 28 januari 2010 om 21:48 zei John :
@Jurjen: mooi naturaliseren, paspoort inleveren en veel plezier daar.
Op 28 januari 2010 om 22:43 zei Jurjen :
@John: je valt in herhaling. Wat ik met mijn paspoort doe gaat jou trouwens niets aan. Ik snap die vijandigheid niet. Beetje stoer doen om niet op te laten vallen dat je niet kunt discussiëren?
Op 29 januari 2010 om 15:54 zei John :
@Jurjen: nee hoor, sommige mensen moet je iets duidelijker maken dan anderen wat het beste voor ze is. Mensen die enkel klagen en hun leven vullen met hard boeh roepen kun je beter kwijt dan rijk zijn.
Ik wens je dan ook veel plezier toe in Canada en hoop dat je daar nog maar lang tegen van alles mag zijn. Misschien overigens nog een practische tip. In Canada wordt boeh vaak als booh geschreven.