2 mei 2010
Rood en geel is niet altijd oranje
Robert is woonachtig in Thailand en geeft voor WST achtergrond bij de recente rellen en ongeregeldheden in Bangkok, die tot nu toe enkele doden en vele gewonden opleverden.
Geel is de kleur van de koning, rood van de Thaksin aanhang en paars van de koningin. Thailand is de magneet in de Aziatische regio. Man en vrouw, prostituee en bouwvakker; economische migratie is een vast gegeven. Met ex-premier Thaksin Shinawatra groeien de Thaise bomen tot in de hemel. Prestigieuze projecten worden in een handomdraai gerealiseerd, zoals de Skytrain in Bangkok en vliegveld Suwarnabumi. Thaksin heeft enorm veel gedaan voor het arme Noorden, er rubbercultuur succesvol geïntroduceerd. Velen staan en stonden op zijn loonlijst. Thaksin, Vader des Vaderlands voor de massa. Wie trouw is aan Pappa hoeft zich geen zorgen te maken over maatschappelijke politieke en financiele positie. Aanzien doet gedenken.
De Thaise politiek heeft vele baantjes te vergeven. Het laat zich raden aan wie. Curruptie is overal en van alle tijden. Daarom houd ik van Thailand. Niet omdat ik van corruptie houd. Maar omdat niemand geheimzinnig doet over corruptie. Smeergeld is een breed gedragen en voor iedereen toegankelijk diepgeworteld mechanisme. Economie en corruptie boomen hand in hand. Thaksin laat iedereen profiteren inclusief zichzelf. Jan met het T shirt bewondert hem mede daarom. In de Winkel van Sinkel die Thailand heet is alles en iedereen te koop. Aan kiezers hangt evenzeer een prijskaartje als aan demonstranten.
Koning Bhumibol wordt als God aanbeden. Hij symboliseert de eenheid van het volk en verkeert in het centrum van het machtsspectrum. Zijn zelf gecomponeerde volkslied gaat nog steeds aan elke bioscoopvoostelling vooraf. Bhumibol is oud en Koningin Sirikit springt in het groeiende vacuum. Zij symphatiseert openlijk met de geelhemden. Thaksins macht groeit explosief; hij is niet onderdanig en ėėn koning is genoeg vinden de generaals in 2006. De processen tegen Thaksin lijken politiek geinspireerd, hij deed wat iedereen doet, pakte het hoogstens wat groter aan.
Na talrijke regeringswisselingen van Thaksin familie en adepten stelde het leger in december 2008 de 44 jarige Abhisit aan als nieuwe premier. Abhisit geboren en opgeleid in Engeland leidt sinds 2005 de Democratische Partij. De protesten zijn tegen het ondemocratische karakter van die benoeming. En dat in een land waar democratie met een soms wel heel kleine d wordt geschreven. De financiële belangen zijn groot. In de nu komende tijd worden de budgetten vastgesteld, dus het geld verdeeld. Daarom is nu opstappen geen optie. De kip met de gouden eieren, het toerisme, is opgeofferd aan een mix van 400.000 idealisten en professionele demonstranten. Voor- en tegenstanders houden elkaar grosso modo in evenwicht in een strijd die louter verliezers kent.
Deze keer (zondag 2 mei 2010) geheel verzorgd door Robert.
Op 2 mei 2010 om 19:40 zei Beppo Beltz :
De rust is volgens mij ver te zoeken, maar Thailand is groot.
Bangkok herinner ik mij als een vreselijke drukke en intrigerende stad.
Ons schitterende hotel (naam kwijt) was een oase van rust.
Het artikel van Robert vind ik heel goed, groet
BEPPO
Op 3 mei 2010 om 0:15 zei Tweets die vermelden Werkschuwtuig » Rood en geel is niet altijd oranje -- Topsy.com :
[...] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door Jan Karel Kleijn, Werkschuwtuig, Werkschuwtuig, Werkschuwtuig, Werkschuwtuig en anderen. Werkschuwtuig heeft gezegd: Speciaal voor WST geeft @RobertZurel uitleg en achtergrond bij de situatie in Bangkok,Thailand http://tinyurl.com/33x7nl7 [...]
Op 15 mei 2010 om 23:16 zei Bob :
Het wordt een serieuze bende daar:
http://www.nytimes.com/2010/05/16/weekinreview/16fuller.html?src=tptw&pagewanted=all
Op 16 mei 2010 om 14:39 zei suzi_1960 :
ik hoop, voor de bevolking, dat de strijd snel gestreden mag zijn. Ook al is het land bekend met veel strubbelingen, het lijkt mij heel beroerd om er onderdeel van uit te moeten maken…