21 juli 2010
Onzichtbare mensen
Sinds lange tijd ben ik weer eens op ‘de markt’ geweest, en het viel me ineens op wat voor gemoedelijke sfeer daar altijd heerst. Hoewel het publiek wel behoorlijk lijkt te vergrijzen, lopen er ook nog een aantal huismoeders, meestal vergezeld van kinderwagen, en huisvaders, al patatje-etend met hun zoontje, zo tussen de middag rond, de kraampjes afstruinend naar leuke kleren of vers fruit. Op de achtergond hoor ik de groenteman roepen dat hij grote bloemkolen heeft.
Op dat moment realiseerde ik me dat je eigenlijk nooit iets over de marktkoopman hoort. Nimmer zie je in de krant staan: “Marktkoopman pleegt aanslag op supermarkt.” of “Marktkoopman slaat concurrent in elkaar.” Nergens lees ik ooit ook maar iets over marktkoopmannen, het zijn van die onzichtbare mensen, ik ken niemand die een marktkoopman kent, althans, niet dat ik weet.
Toen ik hierover ging nadenken, sloeg mijn fantasie op hol. Ik stel me voor dat het maar een klein wereldje is, dat van de marktkooplui, waar iedereen elkaar kent en ook mag. Gezellige lui, die in elke stad of elk dorp hun vaste klanten hebben waarmee ze hun vaste praatje maken en op die manier een rijk en gelukkig leven leiden. Zouden er ook geregeld uitjes worden georganiseerd waar marktkooplui gezamenlijk op pad gaan? Of zouden er beurzen zijn waar deze mensen heengaan om stands te bezoeken van aanbieders van allerlei produkten en diensten, varierend van spijkerbroeken tot tips voor het indelen van je kraam? Mijn gedachtenstroom was niet meer te stoppen.
Later bedacht ik me dat er nog veel meer van dit soort onzichtbare mensen zijn. Zoals het kassameisje, of de kroegbaas. De krantenjongen, en natuurlijk schoonmakers. Hoewel die laatste groep onlangs nog goed van zich heeft laten horen. Zo zijn er nog veel meer mensen die we vaak alleen opmerken als ze aan het werk zijn, maar waar we zelden wat over horen en die eigenlijk vanzelfsprekend lijken. Misschien moeten we deze mensen eens in de spotlight zetten. Mooie portretten over het leven van de electricien of van de melkboer, het zou zo iets voor Man bijt hond kunnen zijn.
Deze keer (woensdag 21 juli 2010) geheel verzorgd door Mark.
Op 28 juli 2010 om 21:37 zei Frank :
Ik vind marktkooplui over het algemeen verre van onzichtbaar. En al zouden ze onzichtbaar zijn, dan zouden ze zeker nog niet onhoorbaar zijn. Wat kunnen die lui altijd brullen. HELE PAKKEN ERUIT HALEN, JAHOOR, 5 EURO et cetera.
Ook kennen de meest marktmensen elkaar volgens mij wel, was het niet omdat ze vaak samen op dezelfde markt staan, dan is het wel omdat ze hun spullen op dezelfde veilingen (of Oostbloklanden) kopen.
Nee, een veel onzichtbaardere groep wat mij betreft zijn de laboranten. Combineer een protocolaire persoonlijkheid met extreme burgerlijkheid met nul eigen initiatief en je snapt waarom. Gewoontedieren zijn grijze muizen en die springen nooit uit de band, want dat hoort niet.
Op 29 juli 2010 om 10:26 zei Ellen :
Laten we de markt koopman eens interviewen dan!
Op 29 juli 2010 om 18:00 zei Jurjen :
@Frank: ik heb een laborant in mijn vriendenkring en die is verre van een grijze muis.
Op 30 juli 2010 om 0:38 zei Frank :
Ik ken er flink wat meer dan één, dit zal de uitzondering zijn die de regel bevestigt.