20 juni 2010
Nutteloze software is nutteloos
Ook ik heb me er schuldig aan gemaakt, toen ik nog op de middelbare school zat, en samen met een vriendje software maakte in QuickBasic. Enthousiast programmeren, samen de wereld willen verbeteren en tegelijk ook nog eens Windows verslaan. Toen ik 15 werd was wel duidelijk dat het ons niet ging lukken, dat mensen niet meer van je onder de indruk waren als je de muis aan de praat had gekregen en op knopjes kon klikken. Het bestond allemaal al en nuttig was het ook allang niet meer.
Natuurlijk is het allemaal normaal. Het hoort bij de puberteit dat je uitzoekt en er achterkomt wat wel of niet bij je past en wat je kwaliteiten zijn. Dit inzicht zorgt er voor dat iemand met claustrofobie geen studie gaat volgen voor liftmonteur en de jongen met Gilles de la Tourette niet voor hersenchirurg gaat. Bij sommige mensen dringt het echter nooit door, al gooi je er een hbo-studie tegenaan.
Vandaag in deze serie: MicroSE.
Begin?
Ik heb werkelijk geen idee waar ik moet beginnen. Is het het logo waarvan de jaren ’90 nog vergeefs geprobeerd hebben om het terug te halen? Of toch de website, die uit hetzelfde tijdperk lijkt te komen? Nou ja, laten we een boek niet beoordelen vanwege de omslag, zoals de Engelsen zeggen, en toch maar eens naar de software gaan kijken. Eerst maar even een herstelpunt maken.
De software. Opnieuw heb ik geen idee waar ik moet beginnen. Alleen al de versienummering: release.release candidate.beta.alpha waarbij de terminologie nog verkeerd gebruikt wordt ook. Zo kan er bijv. een versie 0.0.6.1 zijn, wat een eerste alpha na de zesde beta betekent. Alpha kan dan voor bijvoorbeeld een bugfix staan. Meneer Sander: na een alpha komt een beta en er zijn geen alphaversies van betaversies! Een bugfix zorgt normaal voor een stabielere versie, waardoor een beta dichterbij een release candidate komt. Of is zijn versienummering soms gebaseerd op zelfkennis?
De informatie over deze versienummering komt overigens uit het blog van de ontwikkelaar achter de software van MicroSE: Sander Evers.
In deze blogposts, waarin hij zijn gebruiker(s) op de hoogte houdt van alle ontwikkelingen, vraagt hij ook om feedback. Deze kritiek slaat hij vervolgens direct in de wind, met de mededeling dat de mensen met opbouwende kritiek niet tot zijn doelgroep behoren. Ook valt zijn taalgebruik op; aan de ene kant klinkt het alsof MicroSE een groot softwarehuis is, maar tussen de regels door klinkt de droom van een puber, die er jaren later nog steeds van overtuigd is dat het hem gaat lukken om een bedrijf te hebben wat zo is zoals hij erover praat. Zorg dan wel dat je naar je gebruikers luistert en behandel ze niet alsof ze dom en irritant zijn, want dan krijg je dezelfde soort behandeling terug.
De software
Toch maar even naar de software zelf. Omdat ik me tot nu toe altijd van automutilatie heb kunnen weerhouden, krijgt elk programma niet meer dan tien minuten van mijn tijd.
We beginnen met NoteIt. Na het eenvoudige downloadproces voel ik me gesterkt. Ik klik de installer aan en krijg een taalkeuzescherm. Het valt me gelijk op dat de standaardkeuze Nederlands is, ook al gebruik ik een Engelse versie van Windows. Na de taalkeuze krijg ik de melding dat ik .NET Framework 4.0 Client Profile nodig heb. Vervolgens is er een herstart nodig. Nadat mijn computer opnieuw is opgestart, zijn de tien minuten eigenlijk al ruim om. Omdat ik ook de beroerdste niet ben zal ik dit voor deze keer door de vingers zien. Ik start de installatie van NoteIt opnieuw en deze keer kom ik netjes door de zogenaamde Wizard heen. Ik kies voor de volledige installatie, waar ook een toolbar bij zit.
Na het automatisch starten van NoteIt door de installatiewizard begint mijn avontuur. Ik kan eenvoudig een notitie aanmaken, en nadat dit is gebeurd klik ik netjes op het kruisje om het programma naar het systeemvak te laten verplaatsen. Plots is mijn notitie weg, samen met de rest van het programma. Ik laat me natuurlijk niet zomaar uit het veld slaan en start het programma opnieuw. Mijn gemaakte notitie verschijnt weer op het scherm en ik kan weer verder. Ik besluit een geavanceerde notitie aan te maken; er gaat een nieuwe wereld voor me open. Nu kan ik ook tekstopmaak gebruiken, inclusief het instellen van de tekst- en achtergrondkleur.
Het ontbreken van een palet met standaardkleuren biedt mij de kans om mijn talenten als schilder te ontplooien. Als een ware Van Gogh meng ik de kleuren doormiddel van de schuifjes met een R, een G en een B ervoor. Oh moment, mijn eerste notitie zit voor mijn tekstveld. Ik klik erop en hoor een piep. Verschuiven is geen optie, wat ik ook probeer. Zou het nu al vastgelopen zijn? Klik..piep..klik..piep. Oh natuurlijk, het kleurenpalet staat nog open. Hierbij zijn de 10 minuten om en is het volgende programma aan de beurt. Oordeel: een 4.
Omdat Connect niet meer is dan een automatische updater voor MicroSE software en ik nog niet overtuigd ben dat ik de toekomstige alpha’s van de beta’s van de release candidates wil hebben, besluit ik verder te gaan met JumpIt.
De installatie gaat er opnieuw vanuit dat ik Nederlands spreek. Aangezien dit klopt besluit ik tot verdere installatie over te gaan. JumpIt start gelijk op na het installeren en ik zie een vierkant scherm voor me wat in 2 kolommen is verdeeld. Onderaan de rechterkolom besluit ik in een vlaag van impulsiviteit op het groene plusje te klikken. Er verschijnt een schermpje waar ik een titel, een bestandsnaam, parameters, een categorie en een icoon kan opgeven. Ook is er nog een leeg tekstveld waarvan me niet duidelijk wordt waar het voor is. Ik vul overal iets in. Bij bestandsnaam klik ik op het mapje wat achter het tekstveld staat en kies ik voor NoteIt. Verder heb ik geen idee wat ik moet doen en wat er nu daadwerkelijk is gebeurd.
In het programma zelf kan ik niks, en als ik rechts klik op het icoontje in mijn balk, zie ik ook niks anders dan normaal. Onder ‘Instellingen’ vink ik ‘Herlaad profiel’ aan. Wederom gebeurt er niks. Wel zie ik nu als ik rechts klik op het icoontje, een item in het lijstje erbij met de naam ‘Herlaad profiel’. Na het klikken op dit knopje verandert er wederom niks. De tien minuten zijn weer ruim om en ik ben werkelijk nog niks wijzer geworden. Oordeel: een 1.
Aangezien ik nog steeds positief in het leven sta, en dit ook graag zo wil houden, besluit ik nog één programma te testen. We gaan voor PlayIt, aangezien ik nog steeds op zoek ben naar een waardige vervanger voor Winamp. De installatie loopt zoals het voorgaande programma voorspoedig en ik start gelijk PlayIt op. Ik laat me niet uit het veld slaan door de oubollige interface en voeg gelijk mijn volledige muziekmap toe. ‘Even geduld…’ zegt het programma en ik wacht geduldig af.
Eindelijk is daar mijn lijst geladen en het valt me op dat het titelvak gelijk een stuk breder is geworden en daardoor niet meer zichtbaar is wie de bijbehorende artiest is. Vol goede moed wil ik het programma breder maken, maar dit blijkt niet mogelijk te zijn. Ook kan ik het niet langer maken, waardoor een wat vollediger overzicht van de lijst niet mogelijk is. De lijst is omgekeerd gesorteerd op artiest. Klikken op ‘Artiest’ om te sorteren mag helaas niet baten. Ook een overzicht van de hoeveelheid nummers in de playlist ontbreekt.
Na het klikken op de Random Play knop begint PlayIt gelijk een nummer af te spelen. Omdat het toevallig een leuk liedje is besluit ik deze harder te zetten. Ook hier is intuitief gekozen voor een knopje met een speaker. Als je hierop klikt verschijnt een schuifbalkje waarmee je het volume kan opschroeven. Opnieuw is de tijd om en ben ik klaar voor mijn oordeel. Met de omschrijving op de website in mijn achterhoofd (MicroSE PlayIt is de vernieuwing van de muziekspeler) komt mijn oordeel uit op een magere 1. PlayIt antwoordt door mij te verblijden met C’est la vie van Rene Riva.
Met deze laatste test wil ik graag deze post tot een eind gaan brengen. Ik voel me behoorlijk afgestompt en het zal tijd kosten alvorens ik weer de moed heb om een review te schrijven over nutteloze software als deze.
Met stip op 1 binnen: MicroSE met 6 punten.
Deze keer (zondag 20 juni 2010) geheel verzorgd door Mark.
Op 20 juni 2010 om 12:37 zei Tweets die vermelden Werkschuwtuig » Nutteloze software is nutteloos -- Topsy.com :
[...] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door Werkschuwtuig, Werkschuwtuig. Werkschuwtuig heeft gezegd: Vandaag in de serie nutteloze software van kansarme zolderkamer-hobbyisten: de software van 'MicroSE' http://tinyurl.com/2u6pjjf [...]
Op 22 juni 2010 om 19:42 zei Frank :
Reactie 1, deel 1, versie alfa-beta:
Het zou me niets verbazen als al die 13 in een dozijn programmaatjes van deze kansloze visual basic hobbyist regelrecht gecopypasted zijn van (opensource) programmaatjes of sites als hotscripts.com
Reactie 1, deel 2.
De stukjes proza die deze gast schrijft getuigen ook van de fantasie van een twaalfjarige, ik weet niet of ik er nu om moet lachen of huilen.
Op 22 juni 2010 om 19:44 zei Frank :
Reactie 2, deel 2:
Kan iemand mij trouwens uitleggen waarom al die simpele programmaatjes van al die zolderkameramateurs als deze Sander minstens 400mb aan rare libraries en frameworks en dergelijke nodig hebben?
Op 14 september 2010 om 23:48 zei Anoniem :
Ik kwam op deze blog terecht via Tweakers.net. Ik heb me verder niet bezig gehouden met het topic ‘MicroSE’, dus misschien dat ik niet goed op de hoogte ben. Maar hier sta ik toch wel een beetje van te kijken.
Wat mij verrast, is dat je zoveel aandacht aan deze jongen besteedt. Begint elke programmeur, ongeacht leeftijd, niet met kleine programmaatjes? Programmaatjes die, zoals je zelf aangeeft, nutteloos zijn maar waar de ontwikkelaar enorm veel van leert? En mag deze jongen niet trots zijn op wat hij gemaakt heeft, en dat op het internet aanbieden?
Laat die jongen lekker zijn programmaatjes ontwikkelen en publiceren. Het is niet dat je er voor moet betalen, noch heb je er last van. Jouw blogpost is mijn inziens net zo nutteloos als zijn programmaatjes. Nu ik er over nadenk, wat voor waarde voegt jouw blogpost eigenlijk toe?
Op 15 september 2010 om 0:21 zei Gast :
@anoniem
Volgens de 26 jarige Sander is ‘MicroSE’ een bedrijf dat gaat concurreren met de grote software bedrijven en iedereen die iets zegt over zijn programma’s dat hem niet bevalt word als achterlijk neergezet. Daarom een leuk idee om eens een blog te schijven om te kijken of zijn programma’s nou echt zo wereldschokkend zijn als Sander beweert.
Op 15 september 2010 om 1:33 zei Mark :
@Anoniem
Ik volg Sander zijn blog al jaren en ben in het begin heel enthousiast geweest over het feit dat hij lekker gepassioneerd bezig was met het schrijven van zijn programma’s. Nutteloos of niet, als iemand dat leuk vindt, zal ik diegene niet tegenhouden.
Als je je software op een blog publiceert, en mensen om reacties vraagt, zullen mensen dit ook doen. Ik kan me herinneren dat in het begin de reacties altijd erg netjes en goed onderbouwd waren, maar deze vervolgens door Sander op en arrogante manier weggewuifd werden danwel hard verdedigd met argumenten als “Ik doe het zo omdat ik het zo doe en ik dat de beste manier vind” of “Als het je zo niet bevalt, gebruik het dan niet.” Als je niet tegen kritiek kan, zet dan ook niet de reactiemogelijkheid van je blog open, maar verwacht dan ook niet dat je software beter wordt. Kritiek is namelijk nodig om tot een goed produkt te komen. Zeker als het potentiële klanten zijn, welke door zijn manier van reageren juist worden weggejaagd. Kan je daar niet tegen, moet je toch echt wat anders gaan doen.
Door Sander zijn manier van omgaan met kritiek, zijn veel gebruikers afgehaakt, nadat ze hem eerst ook vaak erop hebben gewezen dat dit niet de juiste manier is om met kritiek om te gaan. Daar dat natuurlijk ook kritiek is, begint de vicieuze cirkel opnieuw.
In het begin had ik nog wel medelijden, maar na het een tijdje zo aan te zien kreeg ik toch de behoefte om Sander eens op zijn plek te zetten, zodat hij misschien weer met zijn beide voeten op de grond zou staan. Zeker toen ik op zijn site las dat hij een hbo-opleiding heeft afgerond en de tienerfase die ik in de eerste alinea van dit blog beschrijf al lang en breed gepasseerd is.
Ik confronteer mensen graag met mijn gedrag, maar niet zonder dat ik daarbij een doel heb. In dit geval is dat doel absoluut niet om Sander kapot te maken, maar juist om hem aan het denken te zetten. Dit kan in 2 opties resulteren:
- Besluiten tot: “Ik stop met de MicroSE-software en zoek een nieuwe activiteit die beter bij me past. Ik zie dit niet als een mislukking, maar als een nieuwe stap in mijn ontwikkeling (no pun intended).” Accepteren dat iets niet voor je is weggelegd is moeilijk maar getuigt wel van moed en zelfkennis, en dat is zeker iets om trots op te mogen zijn.
- Besluiten tot “Ik zal ze eens een poepie laten ruiken en laten zien dat ik meer in me heb. Ik ga voortaan op een gezonde manier om met kritiek, neem aan dat er ook mensen op de wereld zijn die het beter weten dan ik en ben bereid van deze mensen wat te leren, om zodoende mijn kennis te vergroten en dit om te zetten in betere programma’s waar ik mijn gebruikers dan weer blij mee maak. Zodoende kan ik dan ook trots zijn op mezelf en mijn software.”
Beide keuzes zijn goed en zullen beter zijn dan doorgaan op de huidige manier, welke alleen maar zal resulteren in een krom wereldbeeld (“iedereen is tegen me”, “ik ben een mislukkeling”, etc). Op zijn beurt kan zoiets weer op de lange termijn resulteren in destructief gedrag gepaard met eenzaamheid. Dit laatste is al in gang gezet door de reactiemogelijkheid op zijn blog permanent uit te schakelen, waardoor Sander geen aandacht meer krijgt met betrekking tot zijn software. Als hij doorgaat als nu zal deze reactiemogelijkheid ook snel weer opengaan, vanwege de drang naar aandacht, en begint alles weer opnieuw, resulterende in het laatstgenoemde.
Mijn vermoeden is dat Sander best onzeker is en dat uit zich in het niet kunnen hebben van kritiek. Dit bevestigt namelijk zijn onzekerheid en hij wil koste wat het kost niet zwak overkomen naar anderen toe. Zonde, want volgens mij is het een prima jongen met het hart op de goede plaats.
Graag zou ik willen weten wat Sander hier zelf van vindt, en ik nodig hem dan ook graag uit om me een mailtje te sturen hierover op mark@werkschuwtuig.nl.
Op 15 september 2010 om 9:35 zei Gast :
Sander zal het opvatten zoals hij het altijd opvat met: “Weet je hoe dit overkomt tov 1 persoon? Alsof je met geheven hooivorken een heksenjacht aan het doen bent. Hoe goed je intenties ook zijn. En dit moet gewoon stoppen.”
Op 15 september 2010 om 13:15 zei Mark :
@Gast:
Ik geef mensen niet zo makkelijk op
Op 15 september 2010 om 21:17 zei Anoniem :
Mark, duidelijk verhaal. Een verhaal waarmee je voor mij je blogpost volledig rechtvaardigt.