23 augustus 2009
Motregen rond middernacht
Vrijdagnacht, 0:50u, centraal station. Lichte motregen, mijn fiets staat hier. Toch kies ik voor de bus, het stukje van het station naar mijn huis vind ik altijd leuk om met de bus te doen. Twee strippen. De bus is redelijk vol denk ik, terwijl de bus wegrijdt. Mijn positie is links vooraan, op de linkerstoel. Bij de volgende halte stapt een man in met een grote grijze gereedschapskoffer, of beter: hij springt van een afstandje in de bus.
Zijn onverzorgde gezicht wordt gekenmerkt door een brede, donkere snor en een bril met grote glazen, zeker geen modelletje van de afgelopen vijf jaar. Hij is circa vijftig jaar en laat zijn busabonnement zien, vervolgens neemt hij plaats. Zijn stoel is rechts, tweede van voren en wijst naar achteren. De buschauffeur laat een meisje uitstappen op een plaats waar geen halte is. Ondanks het feit dat de conformatie er geheel geen aanleiding aan geeft, zie ik in mijn ooghoek dat de man regelmatig mijn kant op kijkt. Hij heeft een markante glimlach, zo een van het type waarvan je zeker weet dat ‘ie oprecht is, maar je niet goed weet hoe je er mee om moet gaan.
De man heeft in het geheel een vriendelijk voorkomen. De grote kerstboom die de aannemer bij de wegwerkzaamheden heeft geplaatst wordt duidelijk beïnvloed door de wind en de lampjes maken dan ook een dansende beweging. Ik heb mijn halte bereikt, loop naar achteren, kijk de man met de gereedschapskoffer vriendelijk aan en stap uit.
Deze keer (zondag 23 augustus 2009) geheel verzorgd door Mathijs.
