4 november 2009
Intelligent computersysteem herkent emoties van treinreizigers
Dragos Datcu (promovendus aan de TU) ontwikkelde een computersysteem om bepaalde emoties zoals angst, woede, verbazing, blijdschap verdriet en walging te kunnen herkennen en onderscheiden bij mensen. Met dit computersysteem moet de veiligheid in de trein toenemen, doordat agressie vroegtijdig herkend kan worden… en dan?
Prachtig systeem, het ‘vangt’ en zoomt in op het gezicht van iemand en meet op bepaalde plaatsen de verandering van het gezicht ten gevolge van het uitdrukken van een emotie. De computer ziet bijvoorbeeld dat de afstand tussen de top van het hoofd en de kin toeneemt bij verbazing. Ook contouren van de mond, ogen en wenkbrauwen worden geobserveerd en aan de hand van een combinatie van veranderingen wordt de emotie bepaald.
Over de toepassing van dit nieuwe systeem wordt nog volop gebrainstormed, maar de eerste pilotstudie in de trein is reeds gedaan. Er waren echter een aantal problemen geconstateerd: als er teveel mensen zijn en/of ze teveel bewegen, voorspelt het systeem in 90% van de gevallen de goede emotie. Het systeem staat dus eigenlijk nog in de kinderschoenen en moet nog verder verfijnd worden om het een echt bruikbaar systeem te maken, maar zelfs als alle kinderziektes eruit zijn gehaald, vraag ik me af of het nu wel echt een handig systeem is.
Een voorbeeld: Ik kan best chagrijnig in de trein zitten of zelfs boos of verdrietig. Die emoties kunnen voortgekomen zijn uit gebeurtenissen daarvoor, vertraging van de trein of een vreselijk drukke trein waarin je a la bus 12 tegen elkaar geplakt staat. Bij het zien van zulke boosheid (ik kan werkelijk een bijzonder lelijk gezicht trekken), word ik wellicht gesignaleerd als potentieel agressief. Maar wat dan? Wordt er dan iemand op me afgestuurd en zoja wie?
Een psycholoog die met me komt praten om mijn negatieve gevoelens weg te krijgen? Een agent om te arresteren? Of word ik gewoon direct uit de trein gegooid? Natuurlijk alle drie belachelijke oplossingen, maar ik denk dat er extra personeel ingezet mag worden om iedereen te controleren, want treinreizigers kennen volgens mij allemaal bijzonder veel frustratie, vermoeidheid en boosheid. De computer is echter niet in staat tot het evalueren van deze emotie en dus tot het aanzetten van de juiste actie. Een hoog vals positief gehalte is dan te verwachten, vrij arbeidsintensief dus want een mens zal toch echt moeten evalueren of het nu gaat om een echt agressief persoon of niet.
Waar het nu echt om gaat zijn de agressieve dronkenlappen, de voetbalsupporters (gaat vaak samen), de zwartrijders en de bommenleggers die onze treinreis onplezier maken (of kotsende kinderen natuurlijk), ofwel een bijzonder klein deel van de treinreizigers. Een systeem dat dit soort mensen herkent, zou ik wel als waardevol willen bestempelen, maar dan hoeft er alleen maar naar de kleur sjaal gekeken te worden en naar de voetbaluitslagen van de avond ervoor. Maar ook dan zie ik het niet gebeuren dat een computersysteem intelligent genoeg wordt om zonder de hulp van mensen een goede inschatting te maken over de gemoedstoestand van de treinreiziger en dat het systeem dus echt een verbetering is op het huidige systeem (niet intelligent camera’s).
Aardig idee, dat wel maar ik ben niet overtuigd en wacht dus rustig af op het moment dat ik ‘bananenblik’ met mijn vriendinnen mag gaan spelen in de trein en misschien wel in de RAILS wordt afgedrukt als potentieel agressieve dame van 21 jaar, blauwe ogen, met halflang donker haar en normaal postuur.
Deze keer (woensdag 4 november 2009) geheel verzorgd door Ellen.
Op 5 november 2009 om 10:57 zei Roel :
Leuk systeem… maar de toepassing is wel heel erg dubieus. Ik zie al futuristische beelden voor me waarin iedereen verplicht wordt geheel apathisch in de trein/metro/bus te zitten, want als de rood knipperende sensor detecteert dat je te vrolijk of te chagrijnig bent stormt er direct een legertje agenten de coupe binnen en word je al schreeuwend afgevoerd naar een of ander emotie-onderdrukkingsinstituut (Vulcans iemand?)
Op 5 november 2009 om 11:19 zei Ellen :
ja ik vind het ook wel freaky;). Dus eerst maar een cursus doen: hoe houd ik mijn gezichtsuitdrukking neutraal ?!
Op 5 november 2009 om 12:22 zei Frank :
Het kan veel erger, er hangen ook camera’s in sommige toiletten van treinen…
Op 5 november 2009 om 12:22 zei Jurjen :
En degenen die juist vandalisme aanrichten doen het met een glimlach op het gezicht (zo is afgelopen nacht onze hele straat aan klaargezette vuilnisbakken met luid gelach midden op straat gegooid). Ik kan me ook voorstellen dat diverse vechtpartijen uit verveling ontstaan i.p.v. uit frustratie. Chapeau als het systeem DAT aan ziet komen.
Inderdaad zal het merendeel van de mensen heel veel gevoelens in het gezicht uiten, zonder fysieke uitbarsting dat een gevaar kan vormen voor andere reizigers.
Leuk systeem voor in de binnenstad, nutteloos voor in de trein. Daarnaast heeft het wel weer een enorm hoog Big Brother gehalte, van mensen die net iets te veel Orwell hebben gelezen (zonder er iets van op te steken).
Op 5 november 2009 om 13:14 zei Joen :
Dit valt weer keurig in de het rijtje maatregelen voortkomend uit de illusie dat je alles in principe kunt (en moet) controleren. Als iemand iemand anders in elkaar wil slaan, kan dat. Als iemand een vliegtuig op wil blazen, kan dat. Je kunt nog zo veel preventieve maatregelen invoeren, er is altijd wel een manier om ze te omzeilen. Daarom kun je ook veel beter je tijd en moeite steken om er voor de zorgen dat mensen niks kwaads willen doen. Deze weg is veel moeilijker te bewandelen, maar vele malen verstandiger dan mensen eindeloos frustreren met maatregelen die hun vrijheid beperken en bovendien niet eens werken.