10 maart 2010
Het trieste leven van de geniale Edgar Allan Poe
Edgar Allan Poe’s , Fantastic tales, behoort met recht tot een van de blauwe worthsword klassiekers die je beslist in je boekenkast hebt moeten staan. Als je nieuwsgierig bent naar de man achter Ligeia en andere duistere verhalen waar niet meer dan eens de dood op bezoek komt, moet je zeker Peter Ackroyds biografie van Poe, onlangs verschenen bij de kersverse uitgever Karaat, lezen.
Volgens Ackroyd waren het met name Poe’s eigen angsten en zijn morbide gedachten die hij uitwerkte. Zijn eigen leven, zoals het hier beschreven wordt, zou op zichzelf een griezelverhaal zijn, ware het niet dat Poe niet meer terug lijkt te komen na zijn dood als een hardnekkige ‘kwelgeest’ die ook na de dood andere schrijvers van zijn tijd zwart maakt en bekritiseert. Het lijkt erop dat hij bezeten was door een morbide fascinatie voor jonge vrouwen die uiteindelijk de dood zouden vinden in ontplofte longen, ofwel de gevolgen van TBC. Volgens de schrijver heeft dat te maken met de dood van zijn moeder, als gevolg van een vergevorderde infectie met TB. Hij is altijd blijven hunkeren naar de moederlijke aandacht van een vrouw wat hem ook diverse malen een blauwtje laat lopen.
Het dramatische verhaal van Poe wordt chronologisch beschreven. Dit moet een hels karwei zijn geweest omdat Poe bijzonder vaak is verhuisd en in secundaire bronnen beschreven is als of een beschaafde heer, of een dronken zwerver. De waarheid blijkt er niet tussenin te liggen: hij was beide. Poe leed aan Weltschmerz, dat moge duidelijk zijn. Hij verdiende noodgedwongen zijn geld door bij magazines te werken als ‘broodjournalist’ of als eindredacteur. Zijn droom om uiteindelijk een eigen magazine te starten, is maar deels uitgekomen. Periodes wisselde elkaar af waarin hij geprezen en totaal gehaat was.
Gedurende zijn leven werd hij steeds krankzinniger en vond op zijn veertigste –geheel in zijn stijl- een mysterieuze dood. Als je dit boek hebt gelezen, wil je alle verhalen van Poe lezen. Deze biografie voegt een extra dimensie toe aan zijn verhalen. Waarschijnlijk is het meer autobiografisch dan je in eerste instantie zou verwachten. Het is de schrijver bijzonder goed gelukt een waarheidsgetrouwe impressie weer te geven van het trieste leven van de geniale Edgar Allan Poe.
Deze keer (woensdag 10 maart 2010) geheel verzorgd door Ellen.
Op 16 maart 2010 om 20:45 zei Frank :
Je hebt me nieuwsgierig gemaakt, gaat op de leeslijst