1 maart 2009
Help, onze banken vallen om!
Onze economie (b)lijkt ineen te storten, net als bij de landen om ons heen, met dank aan de Verenigde Staten, het grote geld, en graaiers in het algemeen. Nederlandse banken worden om die reden ondersteund door onze regering (lees: ons belastinggeld). Nu blijkt dat er een groot tekort ontstaat van enkele tientallen miljarden Euro’s zal blijken wat dit gaat inhouden voor ons als ‘gewone’ burgers; we gaan bezuinigen…
Bezuinigen heeft in het algemeen te maken met het onthouden van geld aan personen aan de onderkant van de maatschappij, zoals onze bejaarden, gehandicapten, zwakzinnigen, psychopaten, en natuurlijk niet te vergeten, met stip, onze werklozen.
De banken daarentegen worden ondersteund zodat we het vertrouwen in het bankwezen niet verliezen. Maar de gemiddelde Nederlander heeft hier natuurlijk weinig tot niets aan. Hoeveel van ons heeft er een door de regering gegarandeerde €50.000, sinds de crisis opgekrikt naar €100.000 op de bank staan? Dat is een grote minderheid dus.
Je zou dus kunnen zeggen dat mensen met een redelijke hoeveelheid geld beschermd worden, terwijl Jan Splinter en jij en ik ook niet, er niets aan hebben. Van mij mogen de banken dan ook vallen.
Toch is iedereen trots op W. Bos, want hij heeft onze banken gered! Een “Socialist” die voor het grote geld opkomt, de belastingbetaler zal voor de eventuele kosten opdraaien, met behulp van bezuinigen, en we weten inmiddels wie bij bezuinigen de klos zijn. Degenen die niks hebben aan de redding van onze banken zullen de rekening van deze crisis gaan betalen.
De grote subsidiepot voor de grootverdieners is de hypotheek-aftrek, en natuurlijk wordt hier niet aan getornd; hypotheek-aftrek blijft zoals het is: een schijntje voor de gemiddelde huiseigenaar, een kapitaal voor het grote geld in de hogere belasting-schalen.
En ook de JSF-vliegtuigen gaan ook gewoon door, die speeltjes waarbij niet bekend is wat het ons gaat kosten zijn belangrijker dan de gemiddelde bejaarde die vaker dan een keer per maand onder de douche wil. Verder hadden we de Betuwse hogesnelheidslijn, hebben we de Amsterdamse Noord-Zuidlijn als ramp-projecten. Stuk voor stuk projecten waarbij het politieke ego groter is/was dan gezond verstand.
En dan nu flink bezuinigen: boekhoudertjes gaan ons gaan vertellen wat we niet nodig hebben. Als de bevolking vertelt aan de politiek wat we niet nodig hebben, is er (ook na honderd dagen) een groot doof oor, niemand hoort ons. Niemand vroeg om JSF, Noordzuid, de Betuwse rampenlijn, en ga zo maar door. Als de politiek naar ons geluisterd had was en nauwelijks een tekort geweest…
Deze keer (zondag 1 maart 2009) geheel verzorgd door Johan.
