29 november 2009
Heet water
Ik ben geëmigreerd naar Canada en woon in de provincie Ontario. Er zijn enorm veel regels in Ontario, en een ervan is beveiliging voor kinderen en ouderen voor te heet water.
We hadden dus lauw water tot onze beschikking, zonder dat we wisten waarom. Mijn vrouw belde dus maar eens naar de gasboilerverhuurder, om te klagen over de lage temperatuur. Er werd een afspraak gemaakt met een monteur die zou langskomen tussen 10 en 2 de volgende dag. Nu wilde het geval dat Paula (mijn vrouw), een ochtendje weg wilde, en ik dus op de monteur mocht wachten.Tijdens het wachten merkte ik dat mijn darmen actiever werden, het signaal om te gaan lossen werd gegeven.
Daar het al kwart over een was, en dus zo goed als zeker was dat de monteur ieder moment kon aanbellen, besloot ik toch die geit even te verzetten. Het zou toch wel ongelofelijk toevallig zijn dat, als ik net even lekker zit te bouten, er aangebeld zou worden en ik iets zou moeten afknijpen. ik greep het weekblad O met Opera en Ellen op de cover om er eens lekker voor te gaan zitten.Tijdens het ontspannen van de daarvoor bestemde kringspier, en het lezen van onzin over Ellen gebeurde hetgeen alleen in dit soort schrijfsels voorkomt. De Bel ging!
“Waf waf” riep onze hond (Bowie), en ik schrok van het besef dat ik moest afknijpen en het proces moest afkappen.Snel veegde ik mijn achterwerk af, en das een beetje een zooi als je moet afknijpen en vlug naar de deur moet… Er werd al op de deur gebonsd,, “waf! waf!” riep Bowie, “coming! coming!” riep ik. Ik deed de deur open, en zei “hi, how are you” in mijn beste Canadese Engels. We namen een kijkje bij de boiler. Hij wees meteen naar de beveiligingsklep, en legde me uit dat je die kon opendraaien voor heter water, en dat het niet zijn werk was om dat te doen, maar van de loodgieter, die die klep geïnstalleerd heeft.
“Wij doen de boiler, loodgieter doet de klep”, legde hij uit, maar gelukkig draaide hij de klep voor me open met een daarvoor bestemde sleutel, onderwijl zeggend dat hij van plan is in de toekomst extra geld hiervoor te vragen omdat het eigenlijk werk voor de loodgieter is. Ik bedankte hem, zoals de Canadese traditie betaamd, uitvoerig voor de door hem verleende dienst, we hadden weer het water!. Kort daarna kwam Paula weer thuis, en ik hielp haar met het lossen van de door haar gekochte goederen. Toen voelde ik opeens dat mijn achterwerk nattig aanvoelde.Ik ging maar eens naar het toilet om te checken.
“Schone onderbroek graag,” riep ik gechoqueerd toen ik zag dat ik half werk had geleverd na de noodstop. Na enige verschoning waste ik mijn handen nog even in lekker warm water, gelukkig werkt dat wel goed. Paula en ik zaten nog even tevreden na te genieten van de stoom die van het hete water afkwam. Twee dagen later lieten Paula en ik Bowie uit, “Er zit een bruine vlek op de achterkant van je broek” zei Paula, “Waf waf” riep Bowie. “Gelukkig is het water lekker heet” antwoordde ik.
Deze keer (zondag 29 november 2009) geheel verzorgd door Johan.
Op 29 november 2009 om 18:27 zei bootvis :
ben blij dat ik wel voldoende vezels eet.
Op 29 november 2009 om 21:09 zei Frank :
Leuk om te lezen dat Nederland niet het enige land is met ontzettend veel (vreemde) regels
En verder wat Bob zegt, ik weet niet wat je zoal eet daar, maar wellicht tijd om je dieet aan te passen 
Op 29 november 2009 om 21:20 zei Johan :
Was nog van kalkoen, vetgemest met genetisch gemanipuleerd voer die we met Thanksgiving aten.
Op 30 november 2009 om 12:19 zei Jurjen :
En verder niets te klagen over dat water, dat krijg je immers gratis daar (nja, je betaalt een beetje belasting, maar geen literprijzen).
En die idiote regels en “dat is niet van mij, dus daar moet ik vanaf blijven”-mentaliteit… Helaas allemaal uit de VS overgewaaid (dat laatste is helaas een groot nadeel aan de vakbonden).
Tot over een maand of twee (hopelijk) dan wordt ik je buurman één provincie oostelijker!
Op 30 november 2009 om 12:27 zei Frank :
Wat is dat opeens voor emigratiegolf hier
Johan, Mathijs, Joen, Ruben, Jurjen, er blijft niets over tijdens de borrels 
Op 30 november 2009 om 12:30 zei Joen :
@Frank: Maar Mathijs en ik zijn maar tijdelijk het land uit, al dreigt Mathijs twee jaar Zweden eraan vast te plakken…
Overigens erg geurig en kleurig verhaal, Johan, als er nog meer te beleven is in Canada hoor ik het graag.
Op 30 november 2009 om 17:59 zei John :
@Frank: borrel? laatste keer waren jullie ook al kwijt
Op 30 november 2009 om 21:40 zei Jurjen :
@Frank: Moet toch genoeg zeggen over hoe het met Nederland gaat…
Op 1 december 2009 om 9:43 zei Frank :
@Jurjen: Of over vluchtgedrag, ook iets waar Nederlanders goed in zijn. En het gras van de buren is natuurlijk altijd groener…