18 februari 2009
Gazprom onder druk
Als de overblijfselen van het oude Russische Rijk (USSR) anno 2009 macht willen uitoefenen op Europa (EU) en vooral op hun afvallige buren zoals Oekraïne, kan dat uitstekend met de winterse gastoevoer van het Russische Gazprom. Vooral na het vertrek van de Russisch gezinde president Leonid Koetsjma in 2004, en de overwinning van Viktor Joesjtsjenko, de oppositieleider tijdens de ‘Oranje Revolutie‘, ging Rusland (Poetin) dwarsliggen. Een Westers gezind Oekraïne is nauwelijks acceptabel voor de Russische machthebbers.
Een militair ingrijpen zoals bij de Hongaarse opstand in 1956 is niet langer mogelijk, hoewel je het met de Russen natuurlijk nooit weet. Er was immers kort geleden nog een Russische militaire speldenprik in Zuid-Ossetië, waar de Russen handenvol Russische paspoorten had uitgedeeld, om het als Russisch grondgebied te kunnen claimen, waardoor Georgië, uit protest, vorig jaar uit het GOS (Gemenebest van Onafhankelijke Staten) stapte, en toenadering zoekt naar het westen. Snapt u het nog?
Hoewel we nog voor, als we zuinig zijn, 20 jaar gasvoorraad in Groningen hebben, lijkt het me verstandig ons, om politieke- en economische redenen zo snel mogelijk, als Europa, onafhankelijk te maken van Russisch gas. Vooral in deze tijd van economische neergang en met een Amerikaans president als Barak Obama. Volgens Obama, die ook een redelijk inzicht heeft in energiebeleid en zich onafhankelijk wil maken van buitenlandse olie, kan er met samenwerking heel wat bereikt worden. Als het even meezit rijden we binnen de kortste keren in super zuinige karretjes en wonen we in hyper-geïsoleerde woningen, allemaal geproduceerd door mensen die in de huidige economische crisis vrijkomen op de arbeidsmarkt, om van zonnecellen en windmolens maar niet te spreken. De kans om innovatief te werk te gaan, zowel om politieke-, economische-, en milieu redenen is groter dan ooit.
Zolang Gazprom ons onder druk kan zetten, zal Rusland nooit een echte democratie worden, en zal het een puur op macht-beluste leider hebben, zoals op dit moment ex-KGB agent Poetin.
Rusland zal nooit te vertrouwen zijn, zolang de bontmutsen druk op Europa kunnen uitoefenen, zij het militair als in de koude oorlog, of economisch, zoals met gasdruk. Pas als Rusland geen middelen meer heeft om op enige wijze druk te kunnen uitoefenen is er een kans, dat het onder Westerse druk, of door het isolement waar het in raakt, positieve toenadering zal moeten zoeken en echt democratisch wordt.
Deze keer (woensdag 18 februari 2009) geheel verzorgd door Johan.
Op 18 februari 2009 om 12:38 zei Mathijs :
Wat mij erg opviel als je met Russen op straat (in een grote stad) spreekt, is dat ze bijna allemaal geen democratie willen. Het land kent een grote diversiteit in mensen (niet gek, met zo’n gigantische oppervlakte), die eigenlijk moeilijk bij elkaar te houden is (zie de kwestie met Tsjetsjenië). Toch willen veel Russen dat het land bij elkaar blijft (ze zijn al best veel kwijtgeraakt zo’n achttien jaar terug) en ze zien een sterke leider (zoals Poetin, hij is daar echt een god) als enige mogelijke oplossing. Ik snap dat het beeld van een gemiddelde Rus wordt gevormd door de nodige propaganda in de media, maar het is nu eenmaal zo gekomen dat veel Russen het zo wel goed vinden.
Dus zelfs als Rusland zijn middelen om druk uit te oefenen op het westen verliest, zie ik niet zo snel gebeuren dat Rusland een echte democratie wordt.
Op 18 februari 2009 om 17:37 zei Bootvis :
@Mathijs: eens
Wat we ook niet moeten vergeten is dat de gemiddelde Rus het vroeger veel slechter had en beschadigd is in zijn trots. Onder Poetin heeft hij het al een stuk beter (vrijer, rijker) en Poetin beschermt het eigenbeeld door de Russische spierballen te laten zien.
Op 21 februari 2009 om 17:22 zei Frank :
Ik denk dat er een correlatie bestaat tussen de grootte van een land en de mate waarin democratie een kans van slagen heeft in dat land. Grote landen bestaan uit veel verschillende gebieden en (sub)volkeren. Elk gebied en (sub)populatie heeft eigen belangen.