25 juli 2010
Figuurzaag
Terwijl ik met mijn elektrische vleessnijder bezig ben denk ik opeens aan mijn lagere schooltijd.
Handenarbeid, figuurzagen weet u (je) nog? Ik was nogal, -en ben nog steeds- ietwat motorisch gestoord, en stond bekend als een echte sloper, hetgeen geïnterpreteerd werd als “Die Johan wil weten hoe iets werkt”.
Dat was niet helemaal correct want ik wilde alleen maar weten hoe ik iets kon slopen, ik doe het nu nog; ik zeg dat ik de oude laptop ga repareren, maar wil het in feite alleen maar slopen. Ik wil zelfs geen eigen huis, om dezelfde reden.
Terug naar handenarbeid en de figuurzaag. Ik vond de figuurzaag altijd een ramp, een onhandig ding met een breekbaar zaagje. Als ie brak was je de klos, de klemmetjes los schroeven, op de u-buis hangen, nieuw zaag draadje erin prutsen, dan klemmetjes aandraaien, u-buis laten vieren en dan maar hopen dat de klemmetjes het hielden, en de spanning juist was. Om een of andere reden had ik de spanning altijd te slap, en slingerde de zaag als een laveloze havenarbeider rond mijn houten werkstukje.
De klemmetjes hielden het nooit bij mij, altijd die slappe draad aan mijn figuurzaag, en dan dat grinniken van die motorisch beter onderlegde leeftijdsgenootjes van me. Ook zaagje achterstevoren overkwam me regelmatig. Ik was meestal al druk aan het zagen met een “Wat gaat dat licht opeens” gevoel voordat ik doorhad dat ie achterstevoren zat. Op de kop inzetten is ook nog een mogelijkheid met die zaagjes. Dan kon je je zaag nooit omhoog krijgen.
Die zaagjes moesten dan zagen in die dunne triplex plaatjes. Dat oneindig op en neer geklapper van die dunne stukjes ellende. “Stevig vasthouden Johan” snerpte het dan in je oren, ik vond het maar een klotegedoe. En dan moet je ook nog binnen de lijntjes zagen, de lijntjes die je niet kon zien door het trillen van je plankje of door het zaagsel dat erop spatte. ”Zaagsel wegblazen Johan”, “Binnen de lijntjes Johan”…en dan je zaagje ook nog heel houden. Trillend van het trillen, hyperventilerend van het blazen en scheel van het turen naar dat lijntje ….. toinggggg, zaagje kapot.
Ik wil bij deze degene bedanken die de figuurzaag heeft uitgevonden, en de agoogemerd die het een goed idee vond om het op de lagere school in de lessen te gebruiken. Zelden heb ik een nuttelozer on onbruikbaarder stuk gereedschap gezien dan de figuurzaag. Wie nu nog een figuurzaag in huis heeft is of knettergek of heeft kinderen die hij wil tiranniseren met huisvlijt.
Ik ga nu mijn vlees verder snijden met een elektrisch apparaat, waar de messen maar op een manier in kunnen, de messen onbreekbaar zijn, en niet van plan is binnen welk lijntje dan ook te snijden.
Eet smakelijk!
Deze keer (zondag 25 juli 2010) geheel verzorgd door Johan.
Op 25 juli 2010 om 12:10 zei Tweets die vermelden Werkschuwtuig » Figuurzaag -- Topsy.com :
[...] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door Werkschuwtuig, Werkschuwtuig. Werkschuwtuig heeft gezegd: Figuurzaag http://bit.ly/9Qpqai [...]
Op 25 juli 2010 om 20:49 zei Mark :
Klinkt erg bekend, zelf heb ik die dingen ook altijd verschrikkelijk gevonden! Ik herken het hele verhaal, van de brekende zaagjes, het zaagsel op de lijntjes en het er op de kop inzetten van een nieuw zaagje. Wat mij betreft verbieden ze het vandaag nog, als iemand wil leren figuurzagen kan die ook naar de knutselclub
Op 25 juli 2010 om 21:14 zei Frank :
Het ergste was nog wel toen op de middelbare school het triplex werd verruild voor plexiglas, wat een drama…
Op 25 juli 2010 om 23:25 zei Djoeke :
Is de eerste zin zo’n mooie verwijzing naar Proust of lijkt dat enkel zo?
Ik maakte altijd ‘abstracte kunstwerken’ met mijn figuurzaag op school. Dan was het altijd goed.
Op 25 juli 2010 om 23:48 zei Frank :
@Djoeke: We zaten niet allemaal op een vrije school! Sommigen moesten gewoon hoeken van exact 90/45 graden zagen en deugdelijke houten constructies afleveren…
Op 26 juli 2010 om 14:46 zei Johan :
Ik ben ruim 50 nu, nostalgie slaat bij mij toe, iedere handeling lijkt geluk, ergernis en wanhoop van vroeger te triggeren. Ik kreeg les van nonnen in die tijd trouwens. http://werkschuwtuig.nl/archief/katholieke-onschuld/
Op 19 november 2011 om 15:14 zei Jos :
Ben nu 59 en wil gaan knutselen en dan vooral met een handfiguurzaag. Ben zelf benieuwd nu wat het gaat worden, want dit verhaal komt me opeens bekend voor.