23 december 2009
Een hond met een verhaal
In juni van dit jaar hebben we de knoop doorgehakt. Zowel mijn vriendin als ik werken in de IT. We hebben dus allebei een nogal zittend beroep en een voorkeur voor binnen blijven. Het was ons intussen ook aardig aan te zien en dus werd het tijd voor actie. Naast twee katten werd het nu tijd voor de eerste hond in het huis. Omdat de hond met twee katten samen moest gaan wonen werd de keuze voor wat voor hond het moest worden wat beperkt. Tolerant ten opzichte van katten, niet te klein, niet te groot, handelbaar etc.
Na al wat proefwandelingetjes gemaakt te hebben viel ons oog op een advertentie van het dierenasiel in Leerdam. Volgens de omschrijving was Amy wat schrikachtig, achterdochtig naar vreemden en toe aan een actieve baas. 
Ze zag er op de foto’s niet heel erg aantrekkelijk uit maar omdat we meer op karakter wilden letten dan op uiterlijk togen we naar Leerdam om kennis te gaan maken. Ons proefwandelingetje ging erg fijn. Ze blafte wel behoorlijk naar ons toen ze ons de eerste keer zag maar met een snoepje was dat snel gelijmd. Het beestje zocht contact en liep eigenlijk vrij braaf met ons mee. Thuis hebben we de knoop doorgehakt en de week erna zouden we haar op gaan halen.
Als hondenbezitter werd het wandelen een stuk opgeschroefd en we vermaakten ons prima. Helaas kom je alleen nog redelijk veel mensen tegen die afgeschrikt worden door het uiterlijk (ze heeft wat trekjes van een pitbull). Ook het feit dat ze naar mensen en honden behoorlijk uitviel als ze aan de lijn liep werkte niet echt in d’r voordeel maar met stug aandacht blijven geven en proberen goed gedrag te belonen ging het steeds beter.
De zomer was een beetje voorbij en de herfst begon weer. Amy was aardig aan ons gewend geraakt en we vonden het tijd worden om met haar te gaan trainen op een hondenschool. Na een tijdje zoeken vonden we in Diemen een hondenschool die ons wel wat leek. De eigenaar was een wat oudere man die met veel passie over dieren (en mensen) kon praten. Nog steeds ging het tijdens het lopen af en toe behoorlijk moeizaam met een uitvallende en grommende Amy en mensen die haar (ondanks dat ze nooit mens of hond gebeten heeft) als aggressief bestempelden.
De cursus zou drie maanden duren en startte in september. Door tips en trucs werden we steeds handiger. 
Ze was wat zwaarder geworden en met haar gespierde voorkomen en glanzende vacht stal ze regelmatig de show in het honden uitlaatgebied. Nog steeds bleven mensen echter wantrouwig. Was die vechthond wel te vertrouwen, en als ze niets deed, waarom gromde ze dan zo?
Afgelopen zaterdag (intussen in de winter) was dan het grote moment. Amy mocht examen gaan doen na drie maanden training. In de vrieskou en de sneeuw mocht ze haar oefeningen doen. Een keurmeester en wedstrijdleider volgden aandachtig hoe ze eerst haar oefeningetjes als zitten, liggen, blijven, komen en keurig naast lopen deed. Vervolgens was het tijd voor d’r om een kwartier stil naast me te liggen op de grond terwijl een andere hond nu de kunstjes deed.
Het resultaat is dat ze nu een lange neus kan trekken naar iedereen die aan d’r twijfelde. Ze is met glans geslaagd voor d’r examen Elementaire Gehoorzaamheid 1 en scoorde onder andere prima op het onderdeel “omgang met andere honden.”
Het heeft een tijdje geduurd, de weg is nog steeds met ups en downs maar onze als moeilijk plaatsbaar gekwallificeerde asielhond heeft het maar mooi gedaan. Ze heeft het gehaald en als mensen nog eens klagen over d’r kan ik ze met een volle glimlach een papiertje voorhouden met een gehoorzaamheidsdiploma. Lekker puh!
Deze keer (woensdag 23 december 2009) geheel verzorgd door John.
Op 23 december 2009 om 13:36 zei John :
Voor alle duidelijkheid nog even. Grote complimenten voor het dierenasiel Leerdam en alle mensen die er werken. Ze zagen daar vrij snel dat het een goed klik was tussen ons en Amy en ook de nazorg was erg goed. We zijn nog diverse malen gemaild / gebeld met de vraag of ze nog iets konden betekenen en zelfs een half jaar na dato wordt er altijd nog enthousiast gereageerd op mails die we sturen.